10 11 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? - 60

1940 ஆகஸ்டு 24, 25 தேதிகளில் திருவாரூ ரில் நடைபெற்ற நீதிக்கட்சியின் 15ஆவது மாநாடு திராவிடர் இயக்க வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை மாநாடாகும்.

1938இல் தொடங்கி 1939 வரை நடைபெற்ற மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு நடைபெற்ற மிகப்பெரிய மாநாடு இது.

இம்மாநாட்டில் திராவிட நாடு பிரிவினைக்கான தீர்மானமும் திராவிட நாடு அடைவதற்கான வழிவகை களைக் கண்டறிய ஒரு குழுவும் அமைக்கப்பட்டது.இன்று தமிழ்த் தேசியர்களால் தூக்கிப் பிடிக்கப் படும் கி.ஆ.பெ. விசுவநாதன் அவர்கள்தான் அந்த மாநாட்டின் போது நீதிக்கட்சியின் பொதுச் செயலாள ராக இருந்தார்.தமிழ்த் தேசியர்களால் தூக்கி நிறுத்தப்படும் அண்ணல் தங்கோவும் நீதிக்கட்சியில் தான் தீவிரமாகப் பணி யாற்றினார். அப்போது மொழிவழி மாநிலம் பிரிய வில்லை. நான்கு மொழிகளையும் பேசக்கூடிய மக்கள் அடங்கிய பகுதிகளை ஒருங்கிணைத்து ஆங்கிலேய அரசு சென்னை மாகாணம் என்ற நிர்வாக அமைப்பை அமைத்திருந்தது. அந்த சென்னை மாகாணத்தை தான் நீதிக்கட்சி ‘திராவிட நாடு’ என்று பொருள் கொண்டு செயல்பட்டது.இம்மாநாட்டில் பல முக்கியத் தீர்மானங்கள் இயற்றப் பட்டன. அதில் முதன்மையான தீர்மானம் ‘திராவிட நாடு’ பிரிவினை கோரிக்கை தொடர்பான தீர்மானமாகும்.

திராவிட நாடு பிரிக்கப்பட வேண்டும்

திராவிடர்களுடைய கலை, நாகரிகம், பொருளாதாரம் ஆகியவைகள் முன்னேற்றமடைவதற்கு - பாதுகாப்ப தற்கு திராவிடர்களின் அகமாகிய சென்னை மாகாணம் இங்கிலாந்தின் நேரடி பார்வையின்கீழ் இது ஒரு தனி நாடாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும் என்று இம்மாநாடு தீர்மானிக்கிறது (குடிஅரசு 1.9.1940, பக்கம் 12-13).இந்தத் தீர்மானங்கள் தொடர்பாக “திருவாரூர் தீர்மானமும் நமது கடமையும்” என்ற தலைப்பில் 1.9.1940 குடிஅரசு ஏட்டில் தலையங்கம் தீட்டப்பட் டுள்ளது.திராவிட மக்கள், தங்கள் நிலையையும் தங்கள் எதிரிகளின் சூழ்ச்சிகளையும் உணர்ந்துகொண்டு விட்டனர் என்பதற்கு மிகக் குறுகிய காலத்தில் கூட்டப்பட்ட திருவாரூர் 15ஆவது ஜஸ்டிஸ் கட்சி மாநாட்டிற்குப் பல ஆயிரக் கணக்கில் மக்கள் திரண்டு வந்து காட்சி அளித்ததே போதுமான அறிகுறியாகும்.

மரக்கலம் எவ்வளவு பலம் பொருந்தியதாக இருந்த போதிலும், எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்திருந்தபோதிலும், அதனைச் செலுத்தும் மாலுமி யைப் பொறுத்தே அதன் வேகமும் அதன் உபயோ கமும் இருந்துவருவது போல, ஒரு கட்சி எத்தகைய திட்டங்களைக் கொண்டதாயிருந்த போதிலும் அது உண்மையிலே பயனுள்ளதாயிருக்க வேண்டுமானால், அதன் தலைவரின் திறமையைப் பொறுத்தேயிருக்கிற தென்பதை உணர்ந்த திராவிடர், ஏகமனதாக மீண்டும் பெரியார் ஈ.வெ. ராமசாமி அவர்களையே ஜஸ்டிஸ் கட்சிக்குத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள் என்றே கருத வேண்டியிருக்கிறது. அத்துடன் அவர்கள் நின்றுவிடவில்லை. அம்மாநாட்டில் நிறைவேற்றப் பட்டிருக்கும் தீர்மானங்களைப் படிப்போருக்கு விளங்கும்; திராவிட மக்கள் சுயமதிப்பைப் பெற, தங்களுக்குள்ள இழிவைப் போக்க, இழந்த அரசுரிமையை அடைய என்னென்ன நடவடிக்கைகள் எடுத்துக்கொள்ள உறுதி கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது.

தனித்தொகுதி தேர்தல் முறையைக் குறித்து மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும் தீர்மானம் எதிர்காலத்தில் திராவிடர்களை ஒரு தனி வர்க்கமாக - நேஷனாக விளக்கச் செய்வதற்கு ஓர் சிறந்த வழிகாட்டி யென்பதில் சிறிதும் சந்தேகமில்லை. ஒரு வர்க்கம் முன்னேற வேண்டுமானால், அவ்வர்க்கத்தினர் அரசி யலைக் கைப்பற்றியாக வேண்டும். அரசியலைக் கைப்பற்றுவதற்குக் கூட்டுத் தொகுதி தேர்தல் முறை யினால் கோரிய பலன் கிட்டாதென்பதையும் தனித் தொகுதி முறையினால்தான் கிட்டுமென்பதையும் உலக நிகழ்ச்சிகளும், நம் நாட்டு அனுபவமும் நன்கு விளக் கும். எனவே, திராவிடர் முன்னேறுவதற்குத் தனித் தொகுதி தேர்தல் - முறையை அவர்கள் எப்பாடுபட்டும் பெற்றே தீரவேண்டும். அதற்காக இன்று முதலே திராவிடர் ஆங்காங்கு தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றி, சர்க்கார், இந்திய சட்டத்தில் செய்யும் சீர்திருத்தத்தில் இதற்கான திருத்தத்தைச் செய்யும்படி வற்புறுத்த வேண்டும்.

அடுத்தாற் போல், திராவிடர்கள் தனி வர்க்கத்தார் என்று விளக்கிக் காட்டுவதற்கும் ஒரு சந்தர்ப்ப மிருக்கிறதென்பதையும் அச்சந்தர்ப்பத்தை தவறவிடா மல் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டுமென்பதையும் அடுத்து நிறைவேற்றியிருக்கும் தீர்மானம் நன்கு விளக்கும். அதாவது, “அடுத்தாற்போல் வரும் மக்கள் எண்ணிக்கை கணக்கு எடுக்கும் ‘சென்ஸஸ்’ என்பதில் திராவிட மக்கள் தங்களைத் திராவிடர்கள் என்று சொல் லியே பதிவு செய்து கொள்ள வேண்டும்” என்பதாகும். இதையும் ஒவ்வொரு திராவிட மகனும், திராவிட மகளும் மனதிலிறுத்தி நடந்து கொள்வார்கள் என்று நம்புகின்றோம் என்று இத்தகைய கட்டுப்பாடு நம்மவர் களிடையே என்று ஏற்படுகிறதோ அன்றுதான் நாம் முன்னேற முடியும். எதுவரை நம்மை நாம் இந்துக்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டு வருகிறோமோ அதுவரை நாம் அடிமை வாழ்வை விரும்புகிறோமென்பதுதான் பொருள்படும். எனவே அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுபட முதற்படி, தன்னை திராவிடன் என்று சொல்லிக் கொள்வதேயாகும். இதனைச் செய்ய எவரும் நம்மை மறந்தும் தவறிவிடமாட்டார்கள் என்றே கருதுகின்றோம்.மூன்றாவதாக திராவிட நாடு பிரிக்கப்படவேண்டிய அவசியத்தை வற்புறுத்தி நிறைவேற்றியிருக்கும் தீர்மானத்தை ஒவ்வொருவரும் எண்ணிப் பார்த்து அது கைகூடும்வரை அதற்கான காரியங்களைச் செய்ய வேண்டுமாய் வணக்கத்துடன் கேட்டுக் கொள் கின்றோம்.திராவிட நாடு பிரிக்கப்பட வேண்டிய அவசியத்தைக் குறித்து நாம் பல தடவை விளக்கியிருப்பதால் அதன் அவசியத்தை மக்கள் நன்கு உணர்ந்திருப்பார்கள் என்றே நம்புகின்றோம்.

அரசியல், பொருளாதாரம், சமுதாயம் ஆகிய துறை களில் ஒரு வர்க்கத்தாரே ஏகபோக மிராசு செலுத்து வதும், மற்றொரு வர்க்கத்தார் மிக தாழ்வான நிலை யிலிருந்து வருவதும் ஆனகாரியம் இந்நாட்டைத் தவிர வேறு எங்கும் பார்க்கமுடியாது. இந்நிலை மாறவேண்டுமானால், பெரியார் தமது தலைமை உரையில் குறிப்பிட்டிருப்பதுபோல் திராவிட மக்கள் ஆரியப் பிணைப்பிலிருந்து விடுபட வேண்டும். ஆரியப் பிணைப்பிலிருந்து விடுபடுவதற்கு அறிகுறியாக திராவிட மக்களுக்கு இந்துலா’ சட்டம் என்ற ஆரிய தர்ம சட்டத்தின்படி நீதி வழங்கப்படுவதை ஒழித்தாக வேண்டும். அது சம்பந்தமாக மாநாட்டில் ஒரு தீர் மானம் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது.இவைபோக கல்வி சம்பந்தமாகவும், காங்கிரஸ் புகுத்திய புதுப்புது வரிகள் சம்பந்தமாகவும், பப்ளிக் சர்வீசஸ் சம்பந்தமாகவும், “ஸ்ரீ” என்ற பதத்தைப் பெயர்களுக்கு முன்னால் போடுவதைக் கண்டித்தும் பல தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கின்றன. keetru.com mar 2018

05 11 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? - 59

1940 ஆகஸ்டு 24, 25 தேதிகளில் திருவாரூரில் நடைபெற்ற நீதிக்கட்சி மாநாட்டில் தந்தை பெரியார் ஆற்றிய தலைமையுரையின் இறுதிப் பகுதி.

இந்து-முஸ்லிம் ஒற்றுமை

திராவிட நாட்டில் திராவிடர்களிலிருந்து திராவிட சமயத்தவர்கள் என்பவர்கள் நீங்கலாக, முஸ்லிம்கள் என்னும் பேரால் ஒருபெரும் எண்ணிக்கையுள்ள சமூக மக்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது யாவரும் உணர்ந்ததே யாகும். அவர்கள் பெரும்பாலோர் உண்மையில் திராவிடர் களாகவே இருந்து சமயக்கொள்கைகள் காரணமாகவே வேறுபட்ட மக்களாக இதுவரை கருதிக்கொண்டிருக்க நேர்ந்தது. இப்போதும் இப்படிப்பட்ட வேறுபட்ட எண்ணத் திற்கு இந்துமதக் கொள்கைகள் தான் காரணமேயொழிய உண்மையில் சமயத்தின் பேரால்கூட முஸ்லிம்களுக்கும் மற்ற திராவிடர்களுக்கும் பெரியதான வித்தியாசம் ஒன்று மில்லை என்பதை நாளுக்கு நாள் உணர்ந்து வருகிறோம். இது விஷயத்தில் நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய இரகசியமும் எதிரிகளின் சூழ்ச்சிகளும் பல இருக்கின்றன.

என்னவெனில் வடநாடுகள் பலவற்றில் இந்துக்கள் என்பவர்களை விட முஸ்லிம்கள் எண்ணிக்கை அதிகமாகவும் குறிப்பிடத் தகுந்தபடியும் இருக்கின்றது. அவர்களில் பலர் செல்வவான்களாகவும் ஜமீன்தார்களாகவும் ராஜாக்களாகவும் இருக்கின்றார்கள். திராவிட நாட்டில் எப்படி ஆரியர்களைவிட திராவிடர்கள் எத்தனையோ மடங்கு அதிகமிருந்தாலும் சமய சமுதாய அரசியல் முதலியவற்றில் ஆரியர்களுக்கு நாம் அடிமையாக்கப்பட்டுவிட்டோமோ அதேபோல் வடநாட்டு முஸ்லிம்கள் எண்ணிக்கையில் அதிகமிருந்தாலும் ஆரியர்களுக்கு அடிமைப்படுத்திவிட வேண்டுமென்பது ஆரியர் முயற்சி. அம்முயற்சி அந்நாடுகளில் சரிவர பலிக்காததால் அவர்கள் பல வேஷங்கள் போட்டுக்கொண்டு அதாவது “இந்திய தேசியம்” என்றும், “இந்துமகாசபை” என்றும் சொல்லிக் கொண்டு நம் நாட்டுக்கு வந்து இங்கு இந்து முஸ்லிம் கலவரத்தை உண்டாக்கிப் பிரித்து தங்களுக்குப் பலம் தேடிக்கொள்ள முயற்சிக்கிறார்கள்.

வடநாட்டில் ஆரியர்கள் முஸ்லிம்களை மிக்க கேவலமாகவும் கொடுமையாகவும் கருதுகிற மாதிரி நம் நாட்டில் கருதப்படாமையே இங்கு இந்து முஸ்லிம் பேதம் ஏற்படாமல் ஒற்றுமை வளர்ந்து வருகிறது. ஆதலால் ஆரியர்கள் வட நாட்டார் நன்மைக்கு ஆக இந்நாட்டில் செய்யப்படும் இந்து மகாசபை விஷமப் பிரசாரத்திற்கு நாம் சிறிதும் இடம் கொடுக்கக்கூடாது என்று வேண்டிக் கொள்ளுகிறேன். இந்நாட்டில் இந்து முஸ்லிம் பிணக்கு ஏற்பட்டால் ஆரியருக்கு நன்மையும் திராவிடருக்குத் தீமையுமான காரியமுமாகும். இந்த விஷயங்கள் எல்லாம் நம்மவர்கள் அறிந்திருப்பதாலேயே இந்நாட்டில் நம் இரு கூட்டத்தாரிடையும் உள்ள வேற்றுமைகள் ஒழிந்து மேலே குறிப்பிட்டது போல் நாளுக்கு நாள் ஒற்றுமை அதிகரித்துக் கொண்டே வரப்படுகிறது.இது ஒரு நற்குறியேயானாலும் இனியும் மேலும் மேலும் இந்நாட்டிலுள்ள முஸ்லிம்கள் அத்தனை பேரும் தங்களைத் திராவிடர்கள் என்று உணர்ந்து முஸ்லிம் அல்லாத திராவிடர்கள் அத்தனை பேரும் முஸ்லிம்களை தங்கள் இனத்தவர் என்றே உணர்நது இரு வகுப்பாரும் முன்னேற்றமடையவும் இரு வகுப்பாரின் எதிரிகளை எதிர்த்து நிற்கவும் ஒன்றுபட்டு ஒத்துழைக்க வேண்டுமென்பது எனது ஆசையும் வேண்டுகோளுமாகும். இதற்கு முஸ்லிம்களின் ஒப்பற்ற ஏக தலைவரான ஜனாப் ஜின்னா அவர்களும் மனப்பூர்த்தியாக ஆதரவு அளித்து இருக்கிறார்கள் என்பதை இச்சமயத்தில் மகிழ்ச்சியோடு தெரிவித்துக் கொள்ளுகிறேன்.

திராவிடர் - ஆதிதிராவிடர்

நம் நாட்டில் திராவிட மக்களுக்குள்ளாகவே திராவிடர் - ஆதிதிராவிடர் என்கின்ற ஒரு பிரிவு இருக்கிறது என்பதோடு ஆதிதிராவிட சமூகம் மிகப்பெரும் எண்ணிக்கை கொண்ட மக்களைக் கொண்ட சமூகமாக இருந்து வருகிறது. திராவிட நாட்டில் எப்படி வெளியிலிருந்து வந்த ஆரியர்களுக்கு திராவிட மக்கள் தீண்டப்படாதவர்களாக இருக்கிறார்களோ, அப்படி திராவிடர்களுக்கு ஆதிதிராவிடர்கள் அதைவிட மேம்பட்ட தீண்டப்படாதவர்களாய் இருக்கிறார்கள். இந்த நிலைமை திராவிட சமுதாயத்துக்கே ஒரு பெரும் மானக்கேடான நிலைமையாகும் என்பதோடு திராவிடர்களை ஆரியர்கள் தீண்டப்படாத மக்களென்று வகுத்திருப்பதையும் நத்துவதையும் அரண் செய்கிறது. ஆகையால் ஆதிதிராவிடர் என்கின்ற பெயரே மாற்றப்பட்டு இருவரும் திராவிடர்கள் அல்லது தமிழர்கள் என்கின்ற பெயராலேயே வழங்கப்பட வேண்டுமென்பதும், திராவிடருக்கும் ஆதிதிராவிடருக்கும் சமுதாயத் துறையிலுள்ள எல்லா வித்தியாசங்களும் பேதங்களும் ஒழிந்து ஒரே சமூகமாக ஆகவேண்டும் என்பதும் எனது ஆசை. இந்த ஒரு நோக்கமும் ஜஸ்டிஸ் கட்சியின் நோக்கங்களில் பட்டதென்பது எனது அபிப்பிராயமாதலால் கட்சியின் பேரால் இவற்றைச் சொல்லுகிறேன்.உத்தியோகம், கல்வி முதலிய விஷயங்களில், ஆதித் திராவிடர் என்பவர்களுக்குத் தனி சலுகை காட்டி, சீக்கிரத்தில் நம்மோடு சரிசமத்துவம் அடையும்படியான நிலைமை ஏற்படுத்த வேண்டியது நம் கட்சியின் தனிப்பட்ட கடமைகளில் ஒன்று என்பதையும் இச்சமயத்தில் வலியுறுத்த ஆசைப்படுகிறேன்.

கிறிஸ்தவர்கள்

இந்நாட்டிலுள்ள கிறிஸ்தவர்கள் எல்லோருமே திராவிடர்களேயானதால், அவர்களும் எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் நம்மைவிட்டுப் பிரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. திராவிட மக்களும் கிறிஸ்தவர்களைச் சமயம் காரணமாகத் தாழ்ந்தவர்கள் என்று கருதுவதும் அறிவுடைமையாகாது. ஆதலால் அவர்களுடைய பூரண ஒத்துழைப்பையும் நேசத் தையும் பெறவேண்டியதும் நம் கட்சியின் கடமையாகும்.

தொழிலாளர்கள்

நம் இயக்கமே தொழிலாளர் இயக்கமானதாகும். ஏனெனில் திராவிடர்கள் எல்லோருமே தொழிலாளர் என்கின்ற “சூத்திர” வகுப்பில் சேர்க்கப்பட்டிருப்பதால் அதி லிருந்து விலகிக் கொள்ளவே நாம் முயற்சி செய்கிறோம். மற்றும் மேலே கண்ட எனது சில அபிப்பிரயாங்களால் நான் தொழிலாளிகளுக்கென்று ஒன்றும் சொல்ல வேண்டியதில்லை யானாலும், நமது திட்டத்தில், தொழிலாளர்களுக்கென சில விதிகள் வகுக்கப்பட்டுமிருக்கின்றன.

பெண்கள்

திராவிடப் பெண்மணிகள் ஒரு காலத்தில் உலகத்தில் உள்ள பெண்களுக்கெல்லாம் மேம்பட்ட நிலையில் இருந்து வந்திருக்கிறார்கள். அப்பேர்ப்பட்டவர்கள் இன்று வெறும் இயந்திரங்களாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அந்த நிலைமாறி ஆண்களைப் போன்ற சகல உரிமைகளும் பெற்று மேம் பாடடைய நாம் பாடுபட வேண்டும். அதற்கு தாய்மார்களும் துணிந்து வெளியில் வந்து தக்கபடி தொண்டாற்ற வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொள்கிறேன்.தோழர்களே! அதிக நேரம் பேசி விட்டேன். இவ்வளவு நேரம் பொறுமையாய் எனது வார்த்தையைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்ததற்கு எனது மனமார்ந்த நன்றியறிதலைத் தெரிவித்துக் கொள்ளுகிறேன். keetru.com feb 2018

24 10 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? -58

1940 ஆகஸ்டு 24, 25 தேதிகளில் திருவாரூரில் நடை பெற்ற நீதிக்கட்சி மாநாட்டில் பெரியார் ஆற்றிய தலைமையுரை - சென்ற இதழ் தொடர்ச்சி.

ஆரிய திராவிட நாட்டுப் பிரிவினை

இனி நம் கட்சி நோக்கங்கள், திட்டங்கள் ஆகியவை நிறைவேற்றப்படுவதற்கு ஆகவும் நம் மக்கள் உண்மையான விடுதலையும் சுதந்தரமும் பெறுவதற்கு ஆகவும் நாம் செய்ய வேண்டிய, வேலைகளில் முக்கியமானது ஆரியப் பிணைப் பில் இருந்து அதாவது இந்தியா, இந்தியர் என்ற பிணைப்பிலிருந்து திராவிட நாட்டையும் திராவிட மக்களையும் பிரித்துக் கொள்ள வேண்டியது அவசியமான காரியமாகும். இதைப்பற்றி சென்ற மகாநாட்டின் எனது தலைமை உரையில் விவரித்துக் கூறியிருக்கிறேன்.இந்த ஒன்றரை வருஷ காலமாகவும் ஒவ்வொரு கூட்டங்களிலும் எடுத்துப் பேசி மக்களினது ஆதரவு பெற்றும் வந்திருக்கிறேன். இதுவரை இந்த எனது அபிப்பிராயத்திற்கு மாறாக யாரும் சரியான காரணங்காட்டி எவ்வித மறுப்போ ஆnக்ஷபணையோ சொன்னது கிடையாது என்றாலும் மக்களுடைய ஒழுக்கத்துக்கும் பகுத்தறிவு ஆராய்ச்சிக்கும் மாறுபாடு இல்லாவிட்டாலும், மத சம்பந்தமான உணர்ச்சியின் பயனாய் “ஹா! பறையனைத் தொடுவதா” என்பது போல எப்படி சில காரியங்களில் திடீரென்று வெறுப்பு கொண்டு விடுகிறார்களோ அதுபோலவே இவ்விஷயத்தில் “ஹா! பிரிப்பதா” என்று மக்கள் ஒரு திகில் அடையும்படி எதிரிகள் விஷமப் பிரச்சாரம் செய்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட பிரச்சாரங்களுக்கு ஆதரவெல்லாம் “தாயை வெட்டுவதா?”, “பிள்ளையை அறுப்பதா?”, “பசுவைக் கொல்வதா?”, “கூரையைப் பிரிப்பதா?” என்பன போன்ற திடுக்கிடத்தகுந்த பொருத்தமற்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதல்லாமல் பிரிப்பதால் என்ன நஷ்டமென்றோ, பிரிக்கப்பட்ட நாடுகள் என்ன கேடு அடைந்தனவென்றோ, ஒரு சிறு ஆதாரத்தையும் எடுத்துக்காட்டினார்களில்லை.

நாம் திராவிட நாடு பிரிக்கப்பட வேண்டுமென்று சொல்லுவதற்குள்ள காரணங்களெல்லாம் ஒரு நாட்டு மக் களுக்கும் ஒரு சமுதாய மக்களுக்கும் முன்னேற்ற உணர்ச்சி ஏற்பட வேண்டுமானால் அந்த மக்களுக்கு முதலில் தாங்கள் யார் என்ற உணர்ச்சி பிறந்து தங்களைப் பற்றித் தெளிவாய் தெரிந்துகொண்டு அதன் பயனாக, நாட்டுப் பற்றும் சமுதாயப் பற்றும் ஏற்பட்டாக வேண்டும். அது இல்லாத நாடோ மக்களோ முன்னnற்றமடைந்ததாக சரித்திரச் சான்றுகளே கிடையாது.உலகிலுள்ள மற்ற நாடுகளெல்லாம் ஒவ்வோர் அளவுக்காவது முன்னேற்றம் அடைந்து வரவும் நம் நாடும் மக்களும் மாத்திரம் எவ்வித முன் னேற்றமில்லாமல் தேங்கி இருப்ப தற்கு இதுவே காரணமாகும். மற்றும் வெளிநாட்டு மக்கள் ஏராளமாய் இந் நாட்டிற்கு வந்து நம்மை அடிமைப் படுத்தியும் நம் செல்வங்களைச் சுரண்டிக் கொண்டும் போகவும் நம்மக்கள் இங்கு பிழைப்பும் போதிய வரும்படியும் இல்லாமல் வெளிநாடுகளுக்குப் போய் கூலி யாயும் அடிமையாயும் இருந்து இழிவுபடவும் இதுவே காரணமாகும்.

இங்கு நம் நாட்டு மக்கள் 100க்கு 97 பேர்களாக உள்ள பெருமித எண்ணிக்கை உள்ளவர்களாக இருந்தும் 100க்கு 3 பேர்களாக உள்ளவர்களும் வெளிநாட்டி லிருந்து வந்து குடியேறினவர்களுமான ஆரியர்கள் மிக சிறுபான்மையினராக இருந்தும் அரசியலில், பதவிகளில், உத்தியோகங்களில், சமுதாய உயர்வுகளில் அவர்கள் மெஜாரிட்டிகளாகவும் மேன்மையானவர்களாகவும் இருப்பதற்கும், நாம் மைனாரிட்டிகளாகவும் கீழ்மையாகவும் இருப்பதற்கும், அரசாங்கத்தார் அரசியல் அபிப்பிராயங் களுக்கு இந்நாட்டு பழம்பெரும் மக்களாகிய நம்மை லட்சியம் செய்யாமல் போவதற்கும் ஆரியர்களை லட்சியம் செய்வதற் கும் நம் நாட்டு பொது ஸ்தாபனங்கள் என்பவைகள் யாவற்றிலும் தொழில், பொருளாதாரம் யாவற்றிலும் ஆரியர்களே தலைமையும் ஆதிக்கமும் செலுத்துவதற்கும், நாம் அவர் களைப் பின்பற்றுவோராக இருப்பதற்கும் காரணம் இந்த ஆரிய திராவிட நாட்டுப் பிணைப்பே யாகும். நாம் இனியும் கவனித்துத் தக்கது செய்துகொள்ளாவிட்டால், ஆரீயர்களால் தமிழ்நாட்டில் சிறிதாவது மீதியுள்ள எல்லாத் துறைகளும் கைப்பற்றப்பட்டு நாம் அடிமைகளாகவே ஆக்கப்பட்டுவிடு வோம் என்பது உறுதி.

கேவல நிலைக்குக் காரணம்

ஆகவே திராவிட நாடானது ஒரு ஐம்பது வருஷ காலத் துக்கு முன்னாவது ஆரியத்தினிடம் இருந்து பிரிந்து தனி நாடாக இருந்திருக்குமானால் இன்று அதன் செழிப்பும் மேன்மையும் திராவிட மக்களின் உயர்வும் உலகம் மெச்சக் கூடியதான நிலை அடைந்திருக்கும். அப்படி பிரிக்கப்படாத தானால் முன்னேற்றம் அடைவது தடைப்பட்டது என்பது மாத்திரமல்லாமல் இந்தியா என்ற உபகண்டத்தில் உள்ள மற்ற நாடுகள் சுரண்டுவதற்கு ஓர் சந்தை போலவும் மற்ற நாடுகள் ஆதிக்கம் செலுத்தி, தங்கள் வாழ்வுக்குப் பயன்படுத்தி கொள்வதற்கு ஒரு கருவியாகவும் இது இருந்து வருகிறது. திராவிட நாடும் திராவிட சமுதாயமும் சரித்திரங்களுக்கு முற்பட்டவை என்பதை நான் எடுத்துக்காட்ட வேண்டிய தில்லை. அதுமாத்திரமல்லாமல் சமீபகாலம் வரை இந்த உபகண்டத்திலுள்ள மற்ற எல்லா நாடுகளுக்கும் சமுதாயங் களுக்கும் மேம்பட்டதும் வழிகாட்டியானதுமான சமுதாயமாய் இருந்து வந்திருக்கிறது. இவை மாத்திரமல்லாமல் திராவிடர் களின் பழங்கால நிலைமையைப் பார்த்தோமானால் திராவிடர்கள் சிறந்ததும் மேலானதுமான செழிப்பும் நாகரி கமும் உள்ளவர்களாக விளங்கி இருப்பதும் தெரியவரும். இப்படிப்பட்ட நாட்டு மக்கள் இன்று இருக்கும் கேவல நிலைக்குக் காரணம் ஆரிய நாட்டோடு திராவிட நாடு பிணைக்கப்பட்டிருப்பது என்பதல்லாமல் வேறு என்ன சொல்லக்கூடும்?

பிரிட்டிஷ் அரசாட்சி காரணமாகத் திராவிடர்களாகிய நாம் இந்நிலையில் இருக்கிறோமென்று சொல்லப்படுமேயானால், இந்நாட்டிலுள்ள திராவிடரல்லாத ஆரிய மக்கள், மேலே குறிப்பிட்டபடி உயர்நிலையில் இருப்பதற்குக் காரணம் என்ன? அரசியல் காரணமாக இந்நாட்டு மக்கள், கல்வி அறிவு இல்லாமல் கீழ் மக்களாய் இருக்க நேரிட்டது என்று சொல்லப்படுமானால் இந்நாட்டிலுள்ள ஆரியர்கள் 100க்கு 100 பேரும் கல்வி பெற்றவர்களாகவும் மேன் மக்கள் என்பவர்களாகவும் இருப்பதற்குக் காரணம் என்ன? அரசியல் காரணத்தால் இந்நாட்டு மக்கள் உடல் உழைப்பாளிகளாகவும் வறியோர்களாகவும் தினம் ஒருவேளைக் கஞ்சி கூட வயிறு நிறைய சாப்பிடுவதற்கு இல்லாமல் இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லப்படுமானால் இந்நாட்டு ஆரியர்கள் உடல் உழைப்பு இல்லாமலும் போக போக்கியத்தோடும் தினம் 4 வேளை ஆகாரத்தோடும் வாழுவதற்குக் காரணம் என்ன? ஆகவே இவைகளை எல்லாம் கவனத்தோடு ஆழ்ந்து பார்ப்போமேயானால் நமது நாடு, உள்நாட்டிலுள்ள மற்றொரு வர்க்கத்தாராலேயே ஏய்க்கப்பட்டு, சுரண்டப்பட்டு மற்ற அன்னிய நாட்டார்களுக்கும் சுரண்ட இடங்கொடுத்து வரும் காரியங்களாலேயே, இப்படி இருக்கிறதென்பதும் இவற்றிற்கு பிரிட்டிஷ் ஆட்சியே காரணம் அல்ல என்பதும் விளங்கும். இந்தக் கொடுமையிலிருந்து விலகி மனிதத் தன்மை பெற வேண்டுமென்பதற்காகத்தான் திராவிட நாடு தனியாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டுமேயொழிய மற்றபடி வேறு எவ்வித குரோத புத்தியாலோ, நாட்டுப்பற்று, சமுதாயப்பற்று இல்லாததாலோ அல்ல.

வர்க்க உணர்ச்சியே இல்லாத மக்களுக்குத் தங்கள் நாட்டில் கூட அவரவர் தனிப்பட்ட நலம் தவிர வேறு எவ்வித பொதுநல உணர்ச்சியும் இருப்பதற்கு இடமிருக்காது. ஆரியர்கள் முன்னேற்றம் அடைந்திருக்கிறார்கள் என்றால் அவர்களுக்கென்று ஒரு தனி நாடு இல்லாவிட்டாலும் அவர்களது இன (வர்க்க) உணர்ச்சியானது அவர்களை இவ்வளவு உயர்வாழ்க்கை நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்திருக்கிறது. இப்போதும், நமது நாட்டில் சமீபகாலம் வரை மிக பின்னணியில் இருந்த வகுப்பார் என்பவர்கள் யாராவது ஏதாவது முற்போக்கு உணர்ச்சி பெற்றிருக்கிறார்கள் என்றால் அது வகுப்பு உணர்ச்சி ஏற்பட்டு, அவர்கள் “வகுப்புவாதம்” பேசமுன்வந்த காரணமேயாகும். ஆதலால் சுமார் 4ஙூ கோடி ஜனத்தொகை கொண்ட சென்னை மாகாணமாகிய திராவிட நாடு தனி அரசியல் நாடாகப் பிரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிகவும் அவசியமென்பதைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். இதை எனது 20, 30 வருஷத்திய அனுபோகத்தைக் கொண்டே சொல்லுகிறேன்.

இந்தப் பிரிவினைத் திட்டத்துக்கும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியிலிருந்தோ சம்பந்தத்திலிருந்தோ விடுவித்துக் கொள்வதா என்பதற்கும் எவ்வித சம்பந்தமும் கிடையாது. இந்தப் பிரிவினைத் திட்டமானது உண்மையான நாட்டுப் பற்றும் நாட்டு மக்கள் நலப்பற்றும் ஏற்பட்டதால் உண்டான உணர்ச் சியே தவிர மற்றபடி எதிரிகள் சொல்லுவது போல் தேசாபி மானம், சுதந்தர உணர்ச்சி இல்லாததால் ஏற்பட்டது அல்ல. ஆகவே பிரிவினை வேண்டுமென்பது பிரிவினை அடைந்து அதன் மூலம் பொருளாதாரம், கல்வி, சமுதாயம், தொழில் முதலிய துறைகளில் முன்னேற்றமடைந்து அன்னியர் சுரண்டலுக்கும் ஆதிக்கத்துக்கும் ஆளாகாமல் தன் காலி லேயே தான் நிற்கும்படியான சுயநிர்ணயத்தையும் பூரண சுதந்தரத்தையும் அடைய வேண்டுமென்பதற்கேயாகும். இக்காரியத்துக்கு பிரிட்டிஷ் ஆட்சி நமக்குப் பயன்பட்டால் நாம் அதில் இருக்க வேண்டியதும் பயன்படாவிட்டால் வேறு மார்க்கம் பார்க்க வேண்டியதும் இயற்கையேயாகும்.

- (தொடரும்) keetru.com jan 2018

16 10 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? - 57

தந்தை பெரியார் அவர்கள் இந்தி எதிர்ப்புப் படையின் வரவேற்பின்போது சென்னை கடற்கரையில் 11.9.1938இல் இரண்டு இலட்சம் மக்கள் முன்பு தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்று முழங்கினார்.நீதிக்கட்சித் தலைவராக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிறகு சென்னையில் 29, 30, 31 திசம்பர் 1938இல் நடைபெற்ற நீதிக்கட்சி மாநாட்டின் தலைமையுரையில் (பெரியார் பெல்லாரி சிறையில் இருந்ததால் அவருடைய தலைமையுரையை ஏ.டி. பன்னீர்செல்வம் படித்தார்) இறுதியில் ‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என்று கூறி இருந்தார்.1939இல் அவர் சிறையில் இருந்து வெளியே வந்த பிறகு சென்னையில் நடைபெற்ற நீதிக்கட்சியின் செயற்குழுக் கூட்டத்தில் ஆந்திரர்களும், மலையாளிகளும் “நீங்கள் தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்றால், நாங்கள் எங்கே போவது” என்று கேள்வி எழுப்பினர். அப்போது மொழிவழி மாநிலம் பிரியவில்லை. காங்கிரசுக் கட்சியைப் போல மொழிவழி மாநில அமைப்பும் நீதிக்கட்சியில் இல்லை. நான்கு மாநில மொழி பேசும் மக்களுக்கு ஒரே அமைப்பாகத்தான் நீதிக்கட்சி செயல்பட்டு வந்தது.எனவேதான், ‘திராவிட நாடு திராவிடருக்கே’ என முழக்கம் மாற்றி அமைக்கப்பட்டது.

பெரியார் நீதிக்கட்சித் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிறகு நடைபெற்ற மிகப்பெரிய நிகழ்வு சென்னை மாகாண ஜ°டி° கட்சியின் 15ஆவது மாநாடு ஆகும். இது ஆகத்து 24, 25, 1940இல் திருவாரூரில் நடைபெற்றது.அந்த மாநாட்டில் திராவிட நாடு பிரிவினையைத் தீவிரப்படுத்தக் குழு அமைக்கப்பட்டு, அதுதொடர்பாக பல தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன.திருவாரூரில் நடைபெற்ற 15ஆம் ஜ°டி° மாநாட்டில் பெரியார் ஈ.வெ. ராமசாமி அவர்கள் ஆற்றிய தலைமைப் பேருரை

அன்பார்ந்த வரவேற்புத் தலைவர் அவர்களே! அருமைத் தோழர்களே!!

தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கமாகிய ஜ°டி° கட்சியின் 15ஆம் மகாநாட்டின் தலைமைப் பதவியை எனக் களித்து என்னைப் பெருமைப்படுத்தியதற்காக நான் எனது உளம் நிறைந்த நன்றியறிதலை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.சென்ற வருட மகாநாட்டுக்கும் தலைமைப் பதவி வகிக்க என்னையே தேர்ந்தெடுத்தீர்கள். இவ்வருடமும் என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தது என்னிடத்தில் தங்களுக்கிருக்கும் அன்பும் நம்பிக்கையுமே என்று கருதி நான் பெருமை அடைகிறேன்.நம் கட்சி விஷயமாகவும் மற்றும் பல விஷயங்களைக் குறித்தும் சென்ற வருடத்திய மகாநாட்டின் போது எனது தலைமை உரையில் பல எடுத்துச் சொல்லியிருக்கிறேன். ஆகையால் இவ்வருடம் அதற்குப் பின் நடந்த நிகழ்ச்சிகளைக் குறித்தும் நமது முக்கியமான தேவைகளைக் குறித்தும் நமது முன்னணி வேலை களைக் குறித்தும் இச்சமயத்தில் பேசுவது அவசியமெனக் கருதுகிறேன்.

செல்வம்

சென்ற வருடத்திய மகாநாட்டின் போது நான் நேரிலிருந்து தலைமை வகிக்க முடியாமல் ஆரியக் காங்கிர° ஆட்சியின் அடக்குமுறையின் பயனாய் சிறையிலிருக்க வேண்டியதாகிவிட்டதால் எனக்குப் பதிலாக மகாநாட்டின் தலைமைப் பதவியிலிருந்து காரியாதிகளைச் சிறப்பாக நடத்தினவரும், நமது கட்சிக்கு ஆரம்பித்த காலமுதல் ஒரே கொள்கையுடனிருந்து அருந்தொண்டாற்றி வந்து முக்கிய தூண் போலிருந்தவருமான நமதருமைத் தோழர் ஸர். ஏ.டி. பன்னீர்செல்வம் அவர்கள் எதிர்பாராத முடிவடைந்து இன்று நம்மத்தியில் இங்கில்லாதிருப்பது நமக்கு சகிக்க முடியாததும், பரிகரிக்க முடியாததுமான பெரும் துக்கமும், நஷ்டமுமான காரியமாகும் என்பதோடு அவரது குடும்பத்தாருக்கு எனது தனிப்பட்ட ஆழ்ந்த அனுதாபத்தைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இந்தி எதிர்ப்புத் தொண்டர்கள்

மற்ற விஷயங்களைப் பற்றி பேசுவதற்கு முன், இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் வரிந்து கட்டி முன்னணியில் நின்று காங்கிர° அடக்குமுறை ஆட்சியில் பலியாகி சிறைப்பட்டு கஷ்ட நஷ்டமடைந்த தோழர்களுக்கும், தாய்மார்களுக்கும் மற்றும் உயிரை விட்ட வீரர்களுக்கும் நமது பாராட்டுதலும் நன்றியறிதலும் அனுதாபமும் உரியதாகும். உயிர் விட்ட வீரர்களின் மனைவி மக்களுக்கும், குடும்பத்தாருக்கும் என் தனிப்பட்ட அனுதாபத்தைத் தெரிவித்துக் கொள்ளுகிறேன்.

யுத்தம்

அடுத்தாற்போல் நாம் மிகுதியும், கவலையும், பயமும் கொள்ளத்தக்கதான சம்பவம் ஒன்று ஏற்பட்டிருப்பதை இங்கு குறிப்பிடாமல் இருப்பதற்கில்லை. அது என்னவெனில் இப்போது ஐரோப்பாவிலும், மற்றும் சில இடங்களிலும் செர்மனியின் கொடுமையான முறைகளின்கீழ் நடத்திவரும் அகோர யுத்தமேயாகும்.இந்த யுத்தம் செர்மனிக்கும் ஐரோப்பிய மற்ற நாடு களுக்குமோ அல்லது செர்மனிக்கும், ஏதோ சில நாடுகளுக்கு மாத்திரமோ நடக்கும் யுத்தமாகக் கருதக்கூடியதல்ல. இது உலகச் சுதந்தரத்திற்கும் நாகரிகத்திற்கும் அழிவு ஏற்படக் கூடியதான ஒரு மாபெரும் கேடான காரியமென்றுதான் சொல்ல வேண்டும். எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டாவது செர்மனி இந்த யுத்தத்தில் (வெற்றி பெறாது என்றாலும்) ஒரு சமயம் வெற்றி பெற்றுவிட்டால் மற்ற நாடுகள் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு மாத்திரமல்லாமல் நம் நாட்டுக்கும் பெரியதொரு கேடாக முடியுமென்பதில் யாரும் சந்தேகப்பட வேண்டிய தில்லை. ஆகவே இன்று கிரேட் பிரிட்டனானது செர்மனியை எதிர்த்து போராடுவது பிரிட்டனுடைய நன்மைக்கு மாத்திர மல்லாது இந்தியாவின் பாதுகாப்பிற்கும் சுதந்தரத்திற்கும் போராடுகிறதென்பதை ஒவ்வொருவருடைய மனதிலிருத்த வேண்டியதும் அதற்காக வேண்டி நம்மாலான எல்லா உதவிகளையும் பிரிட்டனுக்குச் செய்ய வேண்டியதும் நம் முடைய கடமையாகும்.

நம் கட்சி

நம்முடைய கட்சியாகிய இந்த தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கமானது 25 வருடத்திற்கு முன்பாகவே முக்கியமாய் தென்னாட்டுத் திராவிட மக்கள் அரசியல், சமுதாயம், கல்வி, பொருளாதாரம் முதலிய துறைகளில் தலையெடுக்க முடியாமல் தாழ்த்தப்பட்டுக் கிடக்கும் நிலையிலிருந்து மீட்கப்படச் செய்வதற்காகவே ஏற்படுத்தப்பட்டதாகும் என்பதை நான் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அதற்காகவே அக்கட்சியினுடைய முக்கியமான கொள்கைகள் எல்லாம் அரசியல் சமுதாய விடுதலையும். அரசியல் தனித்தொகுதிப் பிரதிநிதித்துவ உரி மையும், அரசாட்சி, உத்தியோகம், பதவி ஆகியவைகளில் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவமும் ஆகும். இவைகளுக்காக இந்த இருபத்தைந்து வருட காலமாய் நம் கட்சி °தாபனம் எவ்வளவோ உழைத்து வந்தும் எந்தக் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கும் முன்னேற்றமடைந்ததாகவோ விடுதலை அடைந்ததாகவோ சொல்வதற்கில்லை.

மற்றும் நம் முக்கியக் கொள்கைகளில் தனித் தொகுதி தேர்தல் உரிமையை நாம் சரிவர வலியுறுத்தாமல் அலட்சிய மாயிருந்து நழுவ விட்டுக் கொண்டே வந்துவிட்டோம் என்று வருத்தத்துடன் சொல்ல வேண்டியவனாய் இருக்கிறேன். அந்தக் காரணமே நம்முடைய மக்கள் மேலும், மேலும் கட்டுக் குலைந்து போகவும், எதிரிகளுக்குக் கையாளாக இருந்து நமது சமுதாயத்தைக் காட்டிக் கொடுக்கவும் ஏற்பட்டு விட்டது. மேலும் இந்தத் தனித்தொகுதி முறையை நம் மற்றெல்லாக் கொள்கைகளையும் விட முக்கியமானதெனக் கருதி நாம் சரியானபடி வலியுறுத்தாமல் விட்டுவிட்டதானது நம் கட்சியில் நிகழ்ந்த ஒரு தப்பிதமாகவும் கருதக்கூடியதாகி விட்டது.

தனித்தொகுதி

ஏனெனில், நம் நாட்டைப் போல் உள்ள அதாவது கொள்கைகளிலும் இலட்சியங்களிலும் சமுதாயத் துறையிலும் பல மாறுதல்கள் கொண்ட மக்களையுடைய ஒரு நாட்டில் தெரிந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதி ஒவ்வொருவரும், அந்தந்த கொள்கைக்கும் இலட்சியங்களுக்கும் ஏற்ற வகுப்பு வர்க்க மக்களாலேயே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும். மற்றவர்கள் அத்தேர்தல்களில் பிரவேசிக்க இடம் இருக்கக் கூடாது. அப்பொழுதுதான் உண்மையான பிரதிநிதி கள் வரமுடியும். சட்டசபையில் இருக்கும் போதும் பதவி பெறும் போதும் தனது வகுப்பு மக்களால் தெரிந்தெடுத்தனுப்பப்பட்ட பிரதிநிதி என்பதும் ஞாபகத்திலிருக்க வேண்டும். எப்படியெ னில் வியாபார வகுப்புக்கு வியாபாரப் பிரதிநிதியும், கற்றோ ருக்கு கற்றோர் பிரதிநிதியும் ஐரோப்பியருக்கு ஐரோப்பிய பிரதிநிதியும், முசுலீமுக்கு முசுலீம் பிரதிநிதியும், கிறித்தவர் களுக்கு கிறித்தவ பிரதிநிதியும், ஆதிதிராவிடருக்கு ஆதிதிராவிட பிரதிநிதியும் இருக்க வேண்டும். அதுபோலவே ஆரியருக்கும் இருப்பதை நாம் ஆட்சேபிப்பதில்லை. இந்த இருவருக்கும் சமய சமுதாயக் கொள்கையில் பேதமில்லையா - முசுலீமுக் கும் கிறித்தவருக்கும் என்ன பேதமோ அதைவிடக் குறை வாகவோ ஆதிதிராவிடருக்கும் மற்ற ஆரியர், திராவிடர் ஆகி யோருக்கும் என்ன பேதமோ அதைவிடக் குறைவாகவோ இருக்கிறதா?

எப்பொழுது பார்ப்பனர், பார்ப்பனரல்லாதார், ஆதிதிராவிடர், கிறித்தவர், முசுலீம்கள், ஐரோப்பியர் முதலிய வகுப்பு, வர்க்கம், சமயம் ஆகியவைகளாக இந்நாட்டு மக்கள் பிரிக் கப்பட்டு உத்தியோகப் பதவி எண்ணிக்கையும் பிரிக்கப்பட்டு விட்டதோ சில வகுப்பார்களுக்குத் தனித்தொகுதித் தேர்தல் முறையும் கொடுக்கப்பட்டு விட்டதோ அப்போதே பார்ப்பனர், பார்ப்பனரல்லாதார் தேர்தல் தொகுதியும் பிரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அப்படித் தொகுதி பிரிக்கப்படவில்லையானால், பிரதிநிதித்துவம் கொடுத்தது என்பது எப்படி பூரணமானதாகும்.இந்நாட்டில் இன்று ஏற்பட்டிருக்கும் அரசியல் சிக்கலுக்கே முக்கிய காரணம் புலி போலவும், ஆடு போலவும் உள்ள பல வகுப்பு மக்களையும் ஒரு பட்டியில் சேர்த்து கையில் வலுத்த எந்த வகுப்புக்காரையும் விட்டு வேட்டை ஆடச்செய்துவிட்ட கொடுமையே ஆகும். அதனாலேயே பலமற்ற ஒவ்வொரு வகுப்பு மக்களும் அவர்கள் எவ்வளவு பெரும்பான்மை யோராக இருந்தும் பொதுப்பட்டியில் இருந்து தப்பித்து ஓடி தனி பாதுகாப்புத் தேடிக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று. எதிரிகளிடம் அடைக்கலம் புக வேண்டியதாயும் ஆயிற்று. ஆதலால் இப்படிப்பட்ட வகுப்புக் கூட்டங்களில் இருந்து சிறு பான்மை, பெரும்பான்மை பார்ப்பது என்பது விஷயமறியாத காரியமேயாகும்.

கையெழுத்துக் கூடப் போடத் தெரியாத பதினாயிரம் பேர்களுக்கும் கையெழுத்து தெரிந்தும் கற்றறிந்தவராயும் உள்ள பத்துப் பேருக்கும் கல்வி போட்டி ஏற்பாட்டால் யார் வெற்றி பெறுவார்கள்? ஆகையால், திராவிட நாட்டில் உள்ள பழம்பெரும் குடிகள் நூற்றுக்குத் தொண்ணூற்று மூன்று பேர்கள் தற்குறி. இது அரசியல் புள்ளிவிபரமாகும். மற்றும் அவர்கள் சமுதாயத்துறையில் பல உயர்வு தாழ்வுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு பலவகையிலும், ஒற்றுமையற்று பிரிந்து தங்களிலே வேற்றுமையும் பொறாமையும் கொண்டு பேதப்பட்டு நிற்பவர்களாகும். இப்படிப்பட்ட இவர்களோடு ஞுநூற்றுக்கு நூறு பேர் படித்தவர்களும் சமுதாயத் துறையில் எவ்வித பேதம் இல்லாதவர்களும் இமயம் முதல் குமரி வரையிலும் மிகவும் கட்டுப்பாடாகவும், சூழ்ச்சித்திறனாகவும் உள்ள மக்களை விட்டு அரசியல் போட்டியில் கலக்கினால் யார் வெற்றி பெறுவார்கள் என்பது நான் எடுத்துச் சொல்ல வேண்டுமா? இதனாலேயே திராவிடர்களாகிய நாம் (பார்ப் பனரல்லாதார்கள்) வெகுகாலமாக நஷ்டப்பட்டு வந்திருக்கி றோம். அதிலும், ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து முப்பத்து ஐந்தாம் வருஷத்துச் சீர்திருத்தம் வந்த பிறகு நசுக்கப்பட்டே போய் விட வேண்டியவர்களாக ஆகிவிட்டோம். ஏனெனில், அச்சீர்திருத்தத்தில் நமக்கு எவ்வித பாதுகாப்பும் இல்லாமல் போய்விட்டதுடன் முன் இருந்த சிறிது பாதுகாப்பும் எடுக்கப் பட்டுவிட்டது. ஆதலால் இனி எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் பார்ப்பனரல்லாதாருக்குத் தனித்தொகுதி கொடுக்காத எந்த சீர்திருத்தத்தையும் நமது கட்சியார் பூரணமாய் நிராகரித்து விடத் துணியாத வரை இனி வரப்போகும் சீர்திருத்தங்கள் என்பவற்றில் நமக்கு விடுதலை ஏற்படப்போவதே இல்லை.

இதற்கு மாறுபாடான அபிப்பிராயம் கொண்டவர்கள் “ஒரு நாட்டு மக்கள் இப்படி பிரிக்கப்படுவதால் நாட்டின் பொது வாழ்வும் ஒற்றுமையும் கெட்டுவிடும்” என்று சொல்ல வரலாம். அப்படிச் சொல்லுவது வாதத்திற்கு நிற்காது என்பது எனது தாழ்மையான அபிப்பிராயம். ஒரு நாட்டின் பொது வாழ்வும் ஒற்றுமையும் அந்நாட்டு மக்களின் ஒவ்வொரு வகுப்பின் முன்னேற்றத்திலும் திருப்தியிலும் இருக்கிறதே ஒழிய, ஏதோ ஒரு வகுப்பு எல்லாத் துறையிலும் மேம்பட்டு சுகவாழ்வு வாழவும் மற்ற எல்லா வகுப்புகளும் கீழ்துறையில் இழிமக்களாகக் கருதப்பட்டு அடிமை வாழ்வு வாழவும் இருக்கும் நிலைமையிலும் இருப்பதைக் கொண்டல்ல.

உதாரணமாக இந்நாட்டுக்குச் சுமார் அரை நூற்றாண்டுக்குள் பல அரசியல் சீர்திருத்தங்கள் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தாரால் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன என்றாலும், அச்சீர்திருத்தங்களில் 1910ஆம் வருடத்திலேயே தனித்தொகுதி உரிமை வழங்கப் பெற்ற முசுலீம்களும் கிறித்தவர்களும் ஒற்றுமையாகவும் கட்டுப்பாடாகவும் இருக்க நேர்ந்ததோடு அவர்களுக்கு உண்மையான பிரதிநிதிகளும் வரமுடிந்தது. அரசியல் பதவி, உத்தியோகம் முதலானவைகளில் அவர்களுடைய பங்கும் கிடைத்து அதை அனுபவிக்கத் தகுந்த யோக்கியதையும் பெறமுடிந்தது. கண்விழிப்போடுஇருந்து மற்ற வகுப்பார் தங்களைச் சூறையாட முடியாமல் பாதுகாத்துக் கொள்ளவும் தக்கபடி முன்னேற்றமடையவும் முடிகிறது. அவர்கள்போல் இந்நாட்டுப் பழம்பெருங்குடி மக்களாகிய நாமும் அக்காலத் தில் கிளர்ச்சி செய்து தனித்தொகுதி உரிமை பெற்றிருந்திருப் போமேயானால் நமது நிலைமை இன்று உலகிலேயே மதிக்கத் தகுந்த ஒரு முக்கியமான சமுதாயமாக இருந்திருப் போம் என்றாலும் 1920ஆம் வருடச் சீர்திருத்தத்தின் போதாவது நம் தலைவர்கள் எவ்வளவோ கஷ்டப்பட்டு நம் சமுதா யத்தைப் பார்ப்பனரிலிருந்து வேறாகப் பிரித்துத் தனிப்பட்ட சமுதாயமாகச் செய்து அதை அரசாங்கத்தாரும் மற்ற மக்களும் ஒப்புக்கொள்ளச் செய்து ஆதாரங்களில் பதிய வைத் தார்கள். இதற்காக நாம் அவர்களுக்குக் கடமைப்பட்டவர் களாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் அதற்குப் பின் உள்ள தலைவர்கள் சிலர் தங்கள் தங்கள் நிலைமையைப் பார்த்து சமுதாயத்தைக் கணித்தார்களே ஒழிய எதிரிகளின் கட்டுப் பாட்டையும் சூழ்ச்சித்திறத்தையும் சரியானபடி கணித்துக் கொள்ளவில்லை. அதனாலேயே 1935ஆம் வருடத்து சீர் திருத்தத்தில் நம் சமூகத்திற்கு எவ்வித பாதுகாப்பும் செய்து கொள்ளத் தவறிவிட நேர்ந்தது.

ஆதலால், இனிவரும் சீர்திருத்தத்தில் நமது அரசியல் கோரிக்கையானது முதலாவதாக முசுலீம்கள், கிறித்தவர்கள் ஆகியவர்களைப் போலவே மற்ற திராவிடச் சமுதாயத்திற்கும் (பார்ப்பனரல்லாதாருக்கு) தனித்தொகுதி தேர்தல் முறை இருந்தாக வேண்டும் என்று நிர்ப்பந்தப்படுத்த வேண்டும். அதில்லாத சீர்திருத்தம் எப்படிப்பட்டதாயினும் அதை அடியோடு விலக்கம் செய்து தீரவேண்டும் என்று நாம் முடிவு செய்து கொள்ள வேண்டும். அதுமாத்திரமல்லாமல், இம்முடிவை காரியத்தில் கொண்டுவர நாம் எல்லாவித கஷ்ட நஷ்டங் களை ஏற்கவும் கடைசிவரை போராடவும் நாம் உறுதி கொள்ள வேண்டும். இதிலே தான் நமது பிற்கால வாழ்வின் நிலை இருக்கிறது என்பதை நான் இந்தச் சமயத்தில் வலி யுறுத்திச் சொல்ல ஆசைப்படுகிறேன்.

இதுபோலவே எனது ஆதிதிராவிட வகுப்பாரும் நம் எல்லோருடைய கூட்டுறவு முயற்சியாலும் அடைந்த தனித் தொகுதி உரிமையைப் பூனா ஒப்பந்தத்தின் பேரால் இழந்து விட்டு முன்னிருந்த நிலையை விட மிக மோசமான நிலை மைக்குப் போக நேர்ந்த தவறுதலை உணர்ந்து இனி மேலாவது கட்டுப்பாடாய் எச்சரிக்கையாய் இருந்து பூரண பரிசுத்த தனித்தொகுதி முறையை வலியுறுத்தி வெற்றி பெற வேண்டும் என்றும் அதற்கு ஆக நாமும் நம்மாலான எல்லாவித ஒத்துழைப்பும் அளிக்கத் தயாராய் இருக்கிறோ மென்றும் தெரிவித்துக் கொள்ளுவதோடு நமது முயற்சிக்கு அவர்களது ஒத்துழைப்பும் இருக்கவேண்டுமென்று வேண்டிக் கொள்கிறேன்.

- ‘குடிஅரசு’ 25.08.1940 (தொடரும்) keetru.com dec 2017

08 10 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? -56

1938இல் நடைபெற்ற மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் விளைவாக, தமிழக அரசியல் தளத்தில் மாபெரும் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. இனி இந்தியாவுடன் தொடர்ந்து இருக்கக்கூடாது என்பதே அது. அதை வலியுறுத்தி “தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்று விடுதலை ஏட்டில் அய்ந்து தொடர் கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டன.

தமிழ்நாடு தமிழருக்கே! - V

‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என்னும் தலைப்பில் இதற்கு முன் 4 தலையங்கம் எழுதியிருக்கிறோம். இது 5வது தலையங்கமாகும். இதில் `ஆரியர் சமயம்’ என்பது பற்றி எழுதுவதாக முன் தலையங்கத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தபடி அதைப்பற்றிச் சிறிது எழுதுவோம்.ஏன் எனில் ஆரியர்கள் இன்று `இந்திய’ நாட்டை எடுத்துக் கொண்டாலும் அல்லது திராவிட நாட்டை எடுத்துக் கொண்டாலும் 100க்கு மூன்று பேர்களாக ஜனத்தொகையில் இருக்கும் ஒரு வெகு சிறுபான்மைக் கூட்டத்தாராகிய அவர்கள் (ஆரியர்) எப்படி மற்ற உண்மையான 100க்கு 97 பேரான பெரும்பான்மை சமூகத் தாரையும் பெரும்பழம் வீரம் பொருந்திய அவர்களது நாட்டையும் சிறுபான்மையாக்கி அடிமைப்படுத்தி ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்கள் என்று யோசித்துப் பார்த்தால், ஆரியர்களது சமயமும் சமயத்தின் மூலம் ஒற்றுமையும் தான் அவர்களுக்கு அதற்கு வேண்டிய சௌகரியத் தைக் கொடுக்க ஆதாரமாய் இருந்து வந்திருக்கிறது என்பதுடன் இன்றும் இருந்து வருகிறது. ஆதலால் அதை விளக்க ஆசைப்படுகிறோம்.

ஆரியருடைய சமயம் என்ன?

ஆரியருக்கு சமயம் என்பதாக ஒரு குறிப்பிட்ட கொள்கை கொண்ட சாதனம் ஒன்றுமில்லை யென்பது யாவரும் அறிந்ததேயாகும் என்பது புறமிருக்க, “ஆரிய சமயம் இந்துமதம்” என்று சொல்லப்படு மானாலும், இந்து மதம் என்பதற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட கிளிப்த்தமான கொள்கையோ ஆதாரமோ கிடையாது என்பதும் ஆராய்ச்சியாளர் கண்ட முடிவாகும். ஆரியத் தந்திரசாலிகளும் ஆரியரல்லாதார் மீது துவேஷம் கொண்டவர்களும் அநாரியர்களை இழிவுபடுத்தியும், அடக்கியும் ஏமாற்றியும் கீழ்மைப்படுத்துவதற்கு ஆதார மாக அவ்வப்போது சொல்லி வந்ததையும், எழுதி வந்ததையும், தொகுத்து கால தேச வர்த்தமானத்திற்கு ஏற்றபடி திருத்தியும், சில விஷயங்களை எடுத்தும், சில விசயங்களைப் புகுத்தியும் அமைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஆதாரங்கள் தான் இன்று ஆரியர் களின் சமய ஆதாரங்களாய் இருக்கின்றன. அவை பெரிதும் வேதம், சாஸ்திரம், சுருதி, ஸ்மிருதி, புராணம் இதிகாசம் முதலிய பெயர்களோடு இருந்தாலும், அவைகளில் பல ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தமில்லாமலும், ஒன்றுக் கொன்று முரண்பட்டதாயும் ஆபாசங்களும் அசம்பா விதங்களும் அசாத்தியங்களும் நிறைந்ததாயும், புத் திக்கும் ஆராய்ச்சிக்கும் பகுத்தறிவுக்கும் பொருந்தாத தாயுமே பெரிதும் இருந்து வருவதைக் காணலாம்.

இந்தக் காரணத்தாலேயேதான் ஆரியர்கள் தவிர மற்றவர்கள் அவைகளைப் படிக்கக்கூடாது என்றும், படித்தால் கொடிய தண்டனைகள் விதிக்க வேண்டும் என்றும், அவ்வாதாரங்களை எவனாவது படித்துவிட்டோ, கேட்டுவிட்டோ விவகாரம் தர்க்கம் செய்வானானாலும், நம்பாவிட்டாலும் அவனை ‘நாஸ்திகன்’ என்று சொல்லி அரசன் தண்டித்து சமுதாயத்தை விட்டும், நாட்டை விட்டும் விரட்டி அடிக்கவேண்டும் என்றும் எழுதி வைத்துக்கொண்டார்கள். இப்படிப்பட்ட நிபந்தனை களும், தண்டனைகளும் அதை நிறைவேற்றத்தக்க அரசர்களும் வெகு காலம்வரை இருந்து வந்ததா லேயே அப்படிப்பட்ட ஆபாச அக்கிரம அதி விவேகமான அவர்களது சமய ஆதாரங்கள் திராவிட மக்களுக்குள் பரப்பப்படவும், அதனால் ஆரியர்களுக்கு மேன்மையும், செல்வாக்கும் பெருகி நிலைத்து வரவும் இடமேற்பட்ட துடன், ஆரியரல்லாத மக்கள் எவ்வளவு பண்டிதர்களா னாலும் அந்த ஆரியர் சமய ஆதாரங்களைப் பிரசாரம் செய்வதனால் மாத்திரமே வாழ முடியும் படியாகவும் இருந்து வந்திருக்கிறது.

ஆரிய சமய ஆதாரம்

உண்மையில் ஆரியர்களின் சமய ஆதாரங்களில் பெரும்பாலும் எதைப்பார்த்தாலும் ஒரு மனிதனால் சொல்லப்பட்டதாகவோ, உற்பத்தி செய்யப்பட்டதாகவோ காண்பது முடியாததாயிருந்தும், ஒவ்வொரு ஆதாரத் துக்கும் அதன் கர்த்தா தெய்வத் தன்மை பொருந்திய வனாகவும், அறிவுக்கும் ஆராய்ச்சிக்கும் பொருத்தமில்லாத அற்புத சக்தி பெற்றவனாகவும் கற்பிக்கப்பட்டு இருப்பான்.ஏனெனில் அப்படிக் கற்பிக்கப்பட்டதால்தான் அந்த ஆபாசப் புளுகுக் களஞ்சியங்கள் நிலை நிற்க முடியும். அப்படிக்கில்லாமல் சாதாரண மனிதனால் செய்யப்பட்ட தென்றால் “அது அவனுக்கு எப்படித் தெரியும், அது எப்படி முடியும்?” “அத்தனை நாட்களாய் அவன் எப்படி இருந்திருக்க முடியும்?” என்பன போன்ற கேள்விகள் பிறக்குமே என்கின்ற எண்ணத்தினால், “எழுதியவனும் சொன்னவனும் தெய்வத்தன்மை பொருந்தியவனானதால் அவனால் எழுதமுடிந்தது. ஆதலால் அதைப்பற்றி யாரும் தர்க்கிக்கப்படாது” என்று சொல்லித் தப்பித்துக் கொள்ளச் சொல்லலாம். அதிலும் திருப்திப்படுவதற்கு முடியாத கஷ்டம் ஏற்படு கிற விஷயங்களாய் இருந்தால் “கடவுளே சொன்னார், அசரீரியாய்ப் பேசினார்” என்று தப்பித்துக் கொள்ள வசதியாயிருக்கும். ஆதலால்தான் ஆரிய சமய ஆதாரங் கள் முழுவதும் மனித சக்திக்கு மேம்பட்டவர்களால் சொல்லப்பட்டதாகவே அவற்றில் சொல்லப்பட்டு இருக்கும்.

புத்த மதமோ, கிறிஸ்துவ மதமோ, இஸ்லாம் மதமோ சம்பந்தப்பட்ட ஆதாரங்கள் அந்தப்படி இருக் காது என்பதோடு, கூடுமானவரை மானுஷீகத்திற்கு உட்பட்டதாகவே இருக்கும். ஒன்று இரண்டு விஷயங் களுக்கு தெய்வீகம் கற்பிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அவை விவரிக்கக்கூடாது என்கின்ற நிர்ப்பந்தமிருக்காது.குறிப்பாக இஸ்லாத்தில் முகமது நபி அவர்கள் சம்பந்தப்பட்ட மட்டில் அவர் சொன்னவற்றிலோ, அவரது செய்கையிலோ மனிதத் தன்மைக்கு மீறிய காரியம் ஒன்றும் இருந்ததாகக் காணமுடியாது. குரான் வாக்கை கடவுள் உத்திரவால் தான் வெளியிடுவதாகச் சொல்லி இருக்கிறார். அது ஒரு சாதாரண விசயம். ஏனெனில், ஒரு மனிதன்தான் செய்கிற, பேசுகிற, நினைக்கிற காரியம் எல்லாம் கடவுள் செயலால்தான் என்று கருதுவது ஆஸ்திகர்களுக்கு சர்வ சாதாரண மான காரியமேயாகும். ஆதலால் நபி பெருமான் தான் சொல்லும் விஷயங்களைக் கடவுள் அருளால் சொல்லுகிறேன் என்று சொன்னதில் அற்புதம் ஒன்றும் இருப்பதாக நாம் நினைக்கவில்லை. மற்றபடியும் அவர் எப்போதும் தன்னை மனுஷத்தன்மைக்கு மேம்பட்டவர் என்று சொல்லிக் கொண்டதாகவும் தெரியவில்லை. ஆரிய சமய ஆதாரம் பூராவுமே மனுஷத்தன்மைக்கு மேம்பட்டதாகவே காணப்படும்.

புராண இதிகாசங்கள்

இவை தவிர ஆரியர்களுக்கு அவர்களது வாழ்வுக்கு வேத சாஸ்திர, ஸ்மிருதி சமய ஆதாரமென்று சொல்லிக் கொண்டாலும் அவர்களது புராணங்கள் இதிகாசங்கள் ஆகியவைகளும் இருந்து வருகின்றன. இப்புராணங் களைத் தான் தங்களது சமய ஆதாரங்களாகக் கருதி ஆரியர்கள் நடந்து வருகிறார்கள்.ஆரியப் புராண இதிகாசங்கள் ஒரு பெரும் சமூகத் தாரை சிறு சமூகத்தார் எப்படி ஏமாற்றிப் பிரித்து, சிறுபான்மையோராக்கித் தாங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவது என்பதற்கு ஏற்ற வழிகளேயாகும். அதைப் பின்பற்றி நடந்தே தான் இன்று ஆரியர்கள் மற்றவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்கள்.எப்படி எனில் அப்புராண இதிகாசங்களில் ஒழுக்கம் இருக்காது. மானாபிமானம் இருக்காது. நாணயம் இருக்காது. எவ்வளவு இழிவான காரியத்தையும் செய்து காரியத்தை சாதித்துக் கொள்ளும் மார்க்கங்கள் இருக் கும், “பத்தியமே” கிடையாது. ஆனால் அவைகள் மகா நீதியாகவும் நேர்மையாகவும் உத்தமோத்தம ஒழுக்கமாகவும் பாசாங்கு செய்துகொள்ளும்.

உதாரணமாக ஆரியர்களின் காப்புக் கடவுளான அல்லது தலைவரான இந்திரனை எடுத்துக் கொள்வோம். அவனிடத்தில் எங்காவது, எப்பொழுதாவது, ஏதாவது ஒரு ஒழுக்கமோ, நாணயமோ இருந்ததாகச் சொல்ல முடியுமா? மற்றும் அந்தப் பதவிக்கு வர முயற்சித்தவர் களை எவ்வளவு அக்கிரமமான இழிவான காரியங்கள் செய்து தோற்கடிக்கப்பட்டு இருக்கிறது! வெளிப்படை யாய்ச் சொல்லவேண்டுமானால் பெண்டுகளைவிட்டுக் காமமூட்டி ஏமாற்றச் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அதைப் பற்றி எல்லாம் எந்த ஆரியராவது வெட்கப்படுகிறார் களா? அதற்குப் பதிலாகப் பண்டிகை அல்லவா கொண்டாடுகிறார்கள்.

ஆகவே, ஆரியர்கள் தங்கள் காரியங்களைச் சாதித்துக் கொள்ள இப்பேர்ப்பட்ட மற்றும் எப்படிப் பட்டவுமான காரியங்களைக் கையாடலாம் என்பதற்கு அவர்களது கடவுள்களும், அக்கடவுள்களின் கீழ்ப்பட்ட கீழ்த்தர வேலை உத்தியோகம் 49995-ல் ஆரியர் களுக்கு 1513 போக, பாக்கி, 48482 அடிமை சேவக உத்தியோகங்களுக்கு திராவிடர்கள் ஆளாக இருக்கவும், மேல்தர உத்தியோகம் அதாவது மாதம் 1000, 5000 சம்பளம் பெறும் அதிகார நிர்வாக உத்தியோகம் 1000-ல் 600 உத்தியோகம் ஆரியருக்குக் கிடைத்திருக்கவும் முடியுமா? இவ்வுத்தியோகங்களைக் கொண்டு ஆரியர் வகுப்புக்கு ஆதரவு காட்டி ஆரியர்கள் அத்தனை பேரும் கீழ் நிலையிலும் ஆரியருக்கு அடிமையாகவும் இருந்திருக்க முடியுமா என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்கும் படி வேண்டிக் கொண்டு முடிக்கிறோம்.விடுதலை : 25-11-1939

(தொடரும்) keetru.com nov 2017

01 10 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? -55

1938இல் நடைபெற்ற மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் விளைவாக, தமிழக அரசியல் தளத்தில் மாபெரும் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. இனி இந்தியாவுடன் தொடர்ந்து இருக்கக்கூடாது என்பதே அது. அதை வலியுறுத்தி “தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்று விடுதலை ஏட்டில் அய்ந்து தொடர் கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டன.

தமிழ்நாடு தமிழருக்கே! - IV

“தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்னும் தலைப்பில் இதற்குமுன் மூன்று தலையங்கங்கள் எழுதி இருப்பது டன், அடுத்தபடி ஆரிய திராவிட சமய சம்பந்தமாக எழுதப்படும் என்று நேற்றைய தலையங்க முடிவில் குறித்திருந்தோம்.அந்தப்படி இன்றைய தலைங்கத்தின் கீழ் ஆரிய திராவிட சமயங்கள் என்ன? சமய ஆதாரங்கள் என்ன? என்பவைகளைப் பற்றி எழுதப்புகுகின்றோம். இப்படி எழுதுவதில் நாம் பெரிதும் தற்காலம் பிரத்தியட்ச அனு பவத்தில் உள்ளனவற்றையே பெரிதும் ஆதாரமாய்க் கொண்டு எழுதுகிறோமே ஒழிய, நூல் ஆராய்ச்சியை அடிப்படையாய்க் கொண்டே எழுதப்புக வில்லை. அவ்வாராய்ச்சி விஷயங்களைப் பண்டிதர் களுக்கு விட்டு விடுவோம். இன்றையப் பிரத்தியட்ச காட்சிக்கும் கருத் துக்கும் ஆதாரங்களோ ஆராய்ச்சிகளோ விரோதமாய் இருக்குமானால் அதற்கேற்றபடியாகிலும் அனுபவத்தை மாற்றிக்கொள்ளவாவது நாம் எழுதுவது பயன் படட்டும் என்று கருதியே இதில் தலையிடுகிறோம்.

இதற்கு முக்கிய காரணம் என்னவெனில் சமயத் துறையில் ஏற்பட்ட கேடுகள்தான் பெரிதும் ஆரியர்களுக்கு இந்நாட்டில் ஆதிக்கம் வளர்ந்து நிலைத்திருப்பதற்குக் காரணம் என்றும், அதுவே தான் திராவிடர் வீழ்ச்சிக்கும் காரணம் என்றும் நாம் கருதுகிறோம். ஆதலால் ஆரிய, திராவிட சமய சம்பந்தமான காரணங்கள் மக்களுக்கு விளங்கவேண்டுமென்று ஆசைப்படுகிறோம்.

திராவிட சமயம்

திராவிடர்க்கு ஆதியில் என்ன சமயம் என்பது திட்டமாய் விவகாரத்திற்கு இடமில்லாமல் கண்டுபிடிப்பது கஷ்டமான காரியமாய் இருந்தாலும், திராவிடருக்கு முன் பின் பிறவியோ, பிறவியின் பயனாக மேல்-கீழ் சாதியோ, சாதிக்கேற்ற உலகமோ, விக்கிரக உருவமோ, பல கடவுள்களோ, அக்கடவுள்களின் முகத்திலோ, காலிலோ மக்கள் தோன்றியதோ முதலான கோட்பாடுகள் இருந் தாகத் தெரியவில்லை. ஆகவே, அவற்றைப் பொறுத்த வரை அவை சம்பந்தமான சமயமும் கடவுள்களும் சமய நூல்களும் திராவிடருக்கு உடன்பாடானவை அல்ல என்பதும் உறுதியான உண்மையாகும்.இந்த உறுதியை வைத்துக் கொண்டு பார்த்தால் பெரியார் முகம்மது நபி பெருமான் அவர்கள் கடவுளைப் பற்றியும், சமுதாயத் தைப் பற்றியும் கூறியுள்ள கருத்து களே தமிழர் கடவுளுக்கும் சமு தாயத்துக்கும் பொருத்தமான தென நினைக்கலாம். நபி அவர் கள் கடவுளுக்கு உருவம் இல்லை, பெயர் இல்லை என்று சொன்னதோடு (நாணயம் இல்லையென்றும் இணையே வைக்கக்கூடாது என்றும் நிர்ப்பந்தமான திட்டம் செய்திருப்பதோடு அப்படி யாராவது உருவம், இணை முதலியவை கற்பித்தால் அப்படிப் பட்டவர்கள் கடவுள் கொள்கைக்கு மாறானவர்களாவர்கள் என்றும், இஸ்லாமானவர்களாக மாட்டார்களென்றும் கண்டித்துக் கூறியிருக்கிறார்கள்.

ஆகையால், திராவிடர்கள் கடவுளுக்கு உருவம் இல்லை; இணை இல்லை என்ற அளவாவது ஒப்புக் கொள்வார்களே ஆனால், இன்று பெரும்பாகமான திராவிடர்கள் அனுஷ்டிக்கும் கடவுள் கொள்கைகள் தப்பானதென்றே உணருவார்கள். தப்பானதென்று சொல்லுவது மாத்திரமல்லாமல் திராவிடர்கள் இந்தத் தப்பான கொள்கையாலேயே ஆரியர்களுக்கு சர்வத்திலும் அடிமைப்பட நேர்ந்தது என்றும் சுலபத்தில் உணருவார்கள்.ஏனெனில், இன்று திராவிடர்கள்மீது சுமத்தப்பட்டிருப்பதும், பெரும்பான்மை திராவிட மக்கள் ஏற்றுக்கொண்டிருப்பது ஆரிய மதமாகிய இந்துமதம் என்று சொல்லப்படுவ தேயாகும். அதுபோலவே திராவிடர்கள் கடவுள்களும் இந்துமதக் கடவுள்களேயாகும். சமுதாயத்துறையிலும் திராவிடர்கள் பின்பற்றுவது இந்துசமய முறையேயாகும்.

இந்துமதம்

உண்மையில் வெளிப்படையாக மனம் திறந்து பேசவேண்டுமானால் இந்துமதம் என்பதாக ஒரு மதமே இருந்ததில்லை என்பதோடு இருக்கிறதாகச் சொல்லுவ தற்கும் வகை இல்லை. ஆனால், பின் எப்படி இந்துமதம் என்று ஒரு சொல் இருந்து வருகிறது என்றால் ஆரியர்களு டைய மேன்மைக்கு ஆகவும், அவர்கள் மற்ற மக்களை அந்தகாரத்தில் வைத்துத் தங்களுக்கு அனுகூலமாக ஆண்டு கொள்வதற்கு ஆகவும், மற்றும் திராவிடர்களை சமயம்போல்-சௌகரியம்போல் பயன்படுத்திக் கொள் வதற்காகவும் ஏற்படுத்திக் கொண்ட சில சூழ்ச்சி முறை களே இன்று இந்துமதமாய் இருக்கிறது.ஏனெனில் இந்துமதம் என்கின்ற வார்த்தையே ஆரியர்களுக்குள்ளாகவாவது எப்போதாவது இருந்து வந்ததாகச் சொல்வதற்கு இல்லை. ஆரிய சம்பந்தமான எந்தப் பழைய ஆதாரங்களிலும், அவர்கள் சமயாதாரமாக சமீபகாலம் வரை ஏற்படுத்திக்கொண்ட எந்த ஆதாரங் களிலும் கூட இந்துமதம் என்கின்ற வார்த்தை இருந்தாகத் தெரியவில்லை.

அன்றியும் இந்துமதம் என்றால் என்ன? அதன் கொள்கை என்ன? என்று நிர்ணயித்துச் சொல்லக் கூடியதாகவும் ஒன்றும் இல்லை. எப்படிப்பட்டவன் இந்து? எப்படிப்பட்டவன் இந்து அல்லாவதன்? என்று சொல்லு வதற்கும் ஒரு நியதி இல்லை. இந்தியாவில் உள்ள முகமதியனையோ, ஒரு கிறிஸ்தவனையோ, ஒரு பார்சியையோ, சீக்கியனையோ, ஒரு பிரமசமாஜக் காரனையோ, ஒரு மதமும் ஒரு கடவுளும் இல்லாத பகுத்தறிவு வாதியையோ இந்து அல்லாதவன் என்று சொல்ல ஒரு ஆதாரமும் இல்லை. இந்துமதம் என்று சொல்ல இன்று ஒரே ஒரு ஆதாரம்தான் அனுபவத்தில் பயன்பட்டு வருகிறது. அதாவது, ஆரியர்கள் மேன்மைக் கும் அவர்களது நலனுக்கும் மாறாகப் பேசுவதும் இருப்பதும் எல்லாம்தான் இன்று இந்து மதமல்லாததாய் இருக்கிறதே தவிர, இந்துமதம் என்பதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட கொள்கையும் திட்டமும் இல்லை. ஆரியர்களின் மேன் மையையும் அவர்களது மேன்மைக்கு ஆதரவான ஆதாரங்களையும் குறித்து வாதம்புரியாமல் ஒருவன் கடவுளே இல்லை; வேதங்கள் பொய்; சாஸ்திரங்கள் பொய்; புராணங்கள் பொய் என்று சொன்னாலும் கூட “அவர் ஒரு பெரிய வேதாந்தி அல்லது ஒரு துறவி”என்று சொல்லப் பட்டு விடுவான்.ஆனால், சாதி ஏது, பார்ப்பான் ஏது, பறையன் ஏது, எல்லாம் பித்தலாட்டம் என்றும், கடவுள் பேரால் மதத்தின் பேரால் ஆரியர்கள் மக்களை ஏமாற்றிப் பிழைக்கிறார்கள் என்றும் சொல்லிவிட்டால், அவன் எப்படிப்பட்ட பக்திமானா னாலும் நாத்திகனாய் விடுவான்.

ஆராய்ச்சி முடிவு

பொதுவாகவே, இந்துமதம் என்பது பற்றிய பல ஆராய்ச்சிக்காரர்கள் அப்படி ஒரு மதமே இல்லை என்று முடிவு கட்டி மெய்ப்பித்து இருக்கிறார்கள். இந்துமதம் என்பதாக ஒருமதம் இல்லை என்ற ஐரோப்பியர் களாலும், இந்நாட்டுப் பெரும் புலவர்களாலும் எழுதப்பட்ட ஆராய்ச்சிப் புத்தகங்கள் எத்தனையோ இன்றும் இருக்கின்றன.இந்து என்கின்ற வார்த்தையே திருடன், அயோக்கியன், தொல்லை கொடுப்பவன், நம்பிக்கைத் துரோகக்காரன், அடிமை-கூலிக் காட்டுமிராண்டிகள் என்கிறதான கருத்து களைக் கொடுப்பது என்று பல பாஷைகளில் பரிச்சயமுள்ள அநேகர் எழுதி இருப்பதோடு இதை மெய்ப்பிக்க இன்னும் பல இங்கிலீஷ் அகராதிகள் இருக்கின்றன.பொதுவாகவே, இந்துமதம் என்றால் ஆரியர் கொள்கை என்றும் புரோகித சமயம் என்றும் பார்ப்பனர்களை உயர்வாய்க் கொண்டதென்றும்; இந்து என்றால் பார்ப்பனர்களைப் பின்பற்றுகிறவன் என்றும்; விந்தியமலைக்கு வடக்கே உள்ள மக்களைக் குறிப்பதென்றும்; ஆதிகால மனிதத் தன்மையைக் குறிப்பிடுவதென்றும்; அதிராதி களிலும் சகல கலாநிதி என்னும் பழங்காலம் முதல் நாளது வரையில் ஆராய்ச்சி செய்த அறிவு நூல்களிலும் பார்க்கக் காணலாம்.

திராவிடர் இந்துக்களா?

அவை எப்படியோ இருக்கட்டும். நாம் இன்று அம்மாதிரியான ஆராய்ச்சியில் புகவில்லை. ஆனால் திராவிட மக்கள் பிறவியில் சாதி பேதத்தையும், பல கடவுள் களையும், உருவ வழிபாட்டையும் கொண்ட `இந்து’ மதத்தில் சேர்ந்தவர்கள் ஆவார்களா என்பதே நமது பிரச்சினையாகும்.திராவிட நாட்டில் உள்ள வைணவர்கள் “நாங்கள் ஆரியக்கடவுளை வணங்குகிறவர்கள் அல்ல, திராவிடக் கடவுளாகிய திருமாலை வணங்குகிறவர்கள் என்றும், திராவிடக்கடவுளாகிய சிவனை வணங்குகிறவர்கள்” என்றும் மற்றும் சிலர் “நாங்கள் சிவனையும் திருமா லையும் கூட வணங்குகிறவர்கள் அல்ல, முருகன் என்கின்ற இயற்கை அழகையும் இளமையையும் வலிவையும் குணமாகக் கொண்ட இயற்கையை வணங்கு கிறவர்கள் என்றும், சிலர் “எந்த குணத்தையும் குறியாய்க் கொண்டு வணங்குகிறவர் அல்ல ‘கந்தழி’ என்கின்ற உருவகம் குணம் இல்லாத தூய்மையின் தன்மையை வணங்குகிறவர்கள்” என்றும் பல மாதிரி நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியாத விஷயங்களை, ஏன் அவர்களுக்குமே சிலருக்குப் புரிந்திராத விஷயங்களை அந்தந்தச் சமயத்தவர்களிலேயே ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொருவிதமாக வாயில் சொல்லலாம்:

ஆனால், திராவிடத்தில் உள்ள மக்களில் கடவுள் வழிபாடுடையவர்களான பெரும்பான்மையோரும் தங்கள் வழிபாட்டை எப்படி நடத்துகிறார்கள் என்பதி லிருந்துதான் திராவிடர்கள் திராவிட சமயத்தவராய், திராவிடத் தத்துவ கடவுள் வழிபாடுடையவர்களாய், அதற்கு ஏற்ற ஆதார நூல்களுடையவர்களாய் இருக்கிறார்களா என்று பார்க்க ஆசைப்படுகிறோம். இன்று பிரத்தியட்சத்தில் வைணவர்கள், சைவர்கள் என்று சொல்லப்படுபவர்கள் பெரும்பாலும் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் என்கின்ற மும்மூர்த்திகளையும் அவைகளுக்கு ஆரியக் கற்பனைப்படி உருவமும் குணமும், பெண்டு பிள்ளை வாழ்க்கைத் தன்மைகளுடன்தான் வணங்கி வருகிறார்கள். ஆனால், விவகாரம் வரும்போது காந்தியார் பேசுவதுபோல் - அதாவது, எப்படி “என் வருணாச்சிரமம் வேறு” “என் இராமன் வேறு” “என் இந்து மதம் வேறு” என்று சொல்லி தப்பித்துக் கொண்டு காரியத்தில் மனுதர்ம வருணாச்சிரமத்தையும், இராமாயண இராமனையும், ஆரிய மேன்மைக்கு உரித்தான இந்து மதத்தையும் நிலைநிறுத்தத்தக்க வண்ணமே நடந்து வருகிறாரோ அது போல், ஆரியக் கற்பனையான பிரமா, விஷ்ணு சிவன்களைத் தான் திராவிடர்கள் சேர்ந்தோ தனித்தோ வணங்கி வருகிறார்கள். திராவிடர்களை ஆரியர்களுக்கு அடிமை யாக ஆக்கி அவர்களிடமிருந்து தப்பித்து வரமுடியாதபடி திராவிடர்களைப் பிணைத்திருப்பது இந்து மதத்தைவிட இந்துமத ஆரியக் கடவுள்களேயாகும்.

நம் பண்டிதர்கள்

நம் பண்டிதர்கள் பெரும்பாலும் கடவுள் சமயம் ஆகியவற்றில் பண்டிதர்களாக இருக்கிறார்களே ஒழிய பொது அறிவியல், இயற்கை அறிவில், இயற்கை சக்தியில் பாண்டித்யம் பெற்ற பண்டிதர்கள் வெகு அருமையாய் இருக்கிறார்கள். ஆரியக் கடவுள்களுக்கும் சமயத்திற்கும் ஆக்கம் அளித்து திராவிடர்களை ஆரியர்க்கடிமையாக்கிய வர்கள் நம் சைவ, வைணவ சமயப் பண்டிதர்கள்தான் என்றால் அவர்கள் கோபித்துக் கொள்ளக்கூடாது என்றுதான் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய நிலையில் இருக் கிறோம். ஏனெனில் ஆரியக் கடவுள்கள் சம்பந்தமான திராவிட பாஷை நூல்கள் எல்லாம் உண்டாக்கியவர்கள். பரப்பினவர்கள், பிரசாரம் செய்தவர்கள், இன்றும் செய்பவர்கள் நம் பண்டிதர்களேயாவார்கள்.திராவிட மக்கள் 100க்கு 95 பேர்கள் கல்வி அறிவில்லா தவர்கள்-எழுத்து வாசனை அற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டி ருக்கிறார்கள். இவர்களிடம் சமயத்தையும் கடவுளையும் பற்றிப் பேசும்போதும் இவர்கள் அறியும்படி சமயக்கதை கள், சமயப் பெரியார்கள் கதைகள், கடவுள் கதைகள் எழுதிப் பிரசங்கம் செய்தால்தான் - கடவுளுக்கு பெண்டு பிள்ளை வைப்பாட்டி கற்பித்து சாதம் நகை படைத்து கல்யாணம் உற்சவம், பூசை, அபிஷேகம் ஆகியவைகள் செய்தும் காட்டினால்தான் புரியும் என்று சொன்னால், இது அறிவுள்ள அல்லது திராவிட இரத்தக் கலப்பில்லாத, தனித் தமிழ் மகன் கூற்று என்று யாராவது சொல்ல முடியுமா? என்று கேட்கவேண்டி இருக்கிறது.

முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு சமயம் இருக்கிறது கடவுளும் இருக்கிறது. அந்த முஸ்லிம்களும் 100-க்கு சுமார் 90 பேர்கள் எழுத்து வாசனை இல்லாதவர்களாக இருக்கிறார் கள். இவர்களுக்கு சமய உணர்ச்சியும் கடவுளுணர்ச்சியும் வருவதற்கு இப்படித்தான் செய்கிறார்களா? அப்படிச் செய்யாததால் அவர்களுக்கு கடவுள் உணர்ச்சியும் மத உணர்ச்சியும், மனிதத்தன்மை உணர்ச்சியும் இல்லை என்று யாராவது சொல்லக்கூடுமா? இப்போதைய உணர்ச்சி முஸ்லிம்கள் பெற்றதற்குக் கடவுளுக்கு பெண்டுபிள்ளை, வைப்பாட்டி, சோறு, சாறு, அபிஷேகம், கல்யாணம், உற்சவம் செய்தும் அது சம்பந்தமான கதை கள் எழுதிப்படிக்கச் செய்தும்தான் அவர்கள் உணர்ச்சி பெற்றார்களா? என்பதை யோசித்தால் அப்படிச் சொல்லு கிறவர்கள் எண்ணம் சுத்தமானதா? அசுத்தமானதா? என்பது விளங்காமல் போகாது.

ஆரியர்களிடமிருந்தும், அவர்களுக்கு அனுகூலமானதும் நமக்குக் கேடானதுமான அவர்களுடைய சமயம், கடவுள்கள் ஆகியவைகளிடமிருந்தும் திராவிட மக்கள் பிரிக்கப்பட்டால் ஒழிய ஆரியர்களுக்கு அடி மைப்பட்ட திராவிடர்களது மானமும் அறிவும் ஆத்மார்த் தப் போலி உணர்ச்சியும் விடுபடாதென்ற காரணத்திற் காகவே இவைகளைக் கூறுகிறோம்.ஆகையால்தான் சைவ வைணவப் பண்டிதர்கள் தங்கள் சுயநலத்தையே பிரதானமாகப் பாராமல் மக்கள் நலத்தைச் சிறிதாவது கருதிப் பாமர மக்களின் அறிவின்மை யையும் மூடப்பக்தியையும் போக்க முயலவேண்டுமென்று கேட்டுக் கொள்ளுகிறோம். தங்களின் குரங்குப்பிடியான, ‘சமயம் போனால் பண்டிதத் தன்மையே போய்விடும்’ என்றும் வாழ்க்கை போய்விடும் என்றும் சிலர் பயப்படு கிறார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம்.

இது இப்பண்டிதர்களின் பாமரத் தன்மையேயாகும். ஷேக்ஸ்பியரும், ஷெல்லியும், பர்னாட்ஷாவும், வெல்சும், வில்சனும் புராணங்களுக்குப் பொழிப்புரையும் கருத்து ரையும் புதுஉரையும் எழுதித்தானா வாழ்ந்தார்கள் - வாழ்கிறார்கள்-உலகில் விளம்பரமானார்கள்- என்பதையே சிந்தித்துப் பார்க்க இப்பண்டிதர்களை வேண்டுகிறோம். ஏன் நாம் இப்படிச் சொல்லுகிறோம் என்றால் திராவிடர் களை ஆரியருக்கு அடிமையாக்கினதில் நம் பண்டிதர் களுக்குப் பெரும் பங்கு இருக்கிறது. இப்போது அவர்களை மீட்க வேண்டிய பொறுப்பும் சக்தியும் நம் பண்டிதர்களிடம் தான் இருக்கிறது என்பதை நாம் உணருவதாலேயாகும். மற்றொருபுறம் அது முடியவில்லையானால் ஆரியர்களுட னும் அவர்களது ஆயுதங்களுடனும் போராடுவது போலவே இப்பண்டிதர்களுடனும், போராட வேண்டிய தொல்லை யும் ஏற்பட்டுவிடுமே என்கிற பயத்தினாலேயுமாகும்.ஆகவே, பண்டிதர்கள் திராவிடர்களுடைய சமயம் இன்னது, அவர்களுடைய கடவுள் இன்னது, அவற்றின் கோட்பாடு இன்னது என்று துலக்கமாக வரையறுத்துவிட வேண்டுமென்று வேண்டிக் கொள்ளுகிறோம். அதற்கு ஏற்ற கலைகளையே உற்பத்தி செய்ய வேண்டுமென்றும் வேண்டிக்கொள்ளுகிறோம். இது விஷயமாகப் பல திராவிடப் பண்டிதர்கள் நம் கருத்துக்கு அனுகூலமாகச் சொல்லி இருக்கும் பல அபிப்பிராயங்கள் இருக்கின்றன என்றாலும் அவைகளைச் சமயம் வரும்போது வெளிப் படுத்திக்கொள்ளுகிறோம். இன்றைய சமய ஆசையெல் லாம் நாம் பரிசுத்தமாக ஆரியர்கள் சமய கடவுள்கள் அவற்றின் கொள்கைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து பிரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்பதே அல்லாமல் வேறொன்றும் இல்லை என்பதைப் பண்டிதர்கள் நம்பவேண்டுமென்று மறுபடியும் வேண்டிக் கொள்கிறோம்.

அரசியலில் நமது நாடு ஆரியர்களிடமிருந்து பிரிந்து கொள்ள பிரிட்டிஷார் தயவு எப்படி வேண்டி இருக்கிறதோ அப்படியே சமயம், கடவுள், சமுதாயம் ஆகியவைகளிலும் நமது நாடு ஆரியர்களிடம் இருந்து பிரிந்துகொள்ள நம் பண்டிதர்களுடைய தயவு வேண்டி இருக்கிறது.நிற்க, திராவிடர் பூரண விடுதலை அடைகிறவரை மானமே மதமாகவும், அறிவே கடவுளாகவும், அதற்கு ஆன ஆராய்ச்சியே பிரார்த்தனையாகவும் இருக்க வேண்டும்.பிறகு, எந்தச் சமயமானாலும் எந்தக் கடவுளானாலும் எப்படிப்பட்ட பிரார்த்தனையானாலும் வைத்துக் கொள்ள லாம்; அவை திராவிடனை ஒன்றும் செய்துவிடாது.

வியாதியஸ்தனாக, ஜெயில்கைதியாக, கவிழப் போகும் இரயிலில் பிரயாணக்காரனாக, முழுகப்போகும் கப்பலில் பயணக்காரனாக, சண்டையில் போர் வீரனாக இருக்கிற காலங்களில் எப்படிச் சிற்சில நித்தியவாடிக் கைகளையும் பற்றுக்கோடான எண்ணங்களையும், சில ஆச்சார அனுஷ்டானங்கனையும் இலட்சியம் செய்யா மலும் ஒத்திவைத்தும் நடந்து கொள்கிறோமோ அதுபோல் திராவிடமும் திராவிடரும் விடுதலை பெறுகிறவரை அவைகளில் சிலவற்றை ஒத்திவைத்து அல்லது சிறிது தளர்த்தி விட்டு விடுதலையில் கவலை கொள்ள வேண்டு மென்று முஸ்லிம், கிறிஸ்தவர்கள் உள்பட எல்லா திராவிட மக்களையும் வேண்டிக் கொள்ளுகிறோம்.

மற்ற சமயக்காரர்

கிறித்தவ சமய உணர்ச்சியையும் முஸ்லிம்கள் சமய உணர்ச்சியையும் பார்த்தாவது திராவிடர்கள் நடந்து கொள்ள வேண்டியவர்களாக இருக்கிறார்கள். கிறிஸ்தவ சமய உணர்ச்சி கிறித்தவர்களை இன்று உலகப் பார்வை யில் எவ்வளவு உயர்நிலையை அடையச் செய்திருக் கிறது! அதுபோலவே இஸ்லாமியர்களை அவர்களது சமய உணர்ச்சி உலகத்திற்கு முன்பு எவ்வளவு மேன்மை நிலையை அடையச் செய்திருக்கிறது! ஜப்பானியர்களின் சமய உணர்ச்சி உலகத்தின் முன்பு அவர்களை எவ்வளவு மேல் நிலையை அடையச் செய்திருக்கிறது என்பவைகளை திராவிட மக்களில் பண்டிதர்களும் பாமரர்களும் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். இவர்களது சமயங்களை இச்சமூகத்தார் எழுத்து, கமா, புள்ளி தவறாமல் பின்பற்றி இருந்தால் இவர்களும் திராவிடர் களைவிட மிகக் கேவலமான நிலையில்தான் இருந்திருப் பார்கள். இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் நாட்டார் - சமூகத்தார் மானத்தோடும் மேன்மையாயும் மற்றவர்க்கு எவ்விதத்திலும் அடிமைகளாய், எத்துறையி லும் தாழ்மையாய் இல்லாமலும் வாழவேண்டும் என்பதையே சமயமாய்க் கொண்டு மற்றதையெல்லாம் கொஞ்சம் தியாகம் செய்து முயற்சித்து வந்திருக்கிறார்கள். அதனாலேயே இன்று அவர்கள் தனித் தனி மானமுள்ள சமூகமாக சுதந்திரர்களாக வாழுகிறார்கள்.

எல்லோரும் கிறிஸ்தவர்களாகவே வாழும் மேல் நாட்டில் பைபிளுக்கு கருத்துரையும் புது வியாக்கியானமும் எழுதிக்கொண்டு அதன்படியேதான் நடந்துதீர வேண்டும் என்று கிறிஸ்தவப் பண்டிதர்களோ பாதிரிமார்களோ செய்து வந்திருப்பார்களேயானால் இன்று கிறிஸ்தவர் களில் ஒருவருக்காவது வாயில் பற்களே இருந்திருக்காது. இடுப்பில் துணியே இருந்திருக்காது. ஏனெனில் அவர் களது சமயம் ஒரு கன்னத்தில் அடித்தால் மறுகன்னத்தை யும் திருப்பிக் காட்டச் சொல்லுகிறது. மேல் வேஷ்டியை கேட்டால் இடுப்பு வேஷ்டியையும் அவிழ்த்துக் கொடுக்கச் சொல்லுகிறது. அப்படிப்பட்ட சமயக்காரர்கள் இன்று அவரவர்கள் நாட்டையும் அன்னியர் நாட்டையும் ஆளு கிறார்கள். உலக நாகரிகத்துக்கும் அற்புதங்களைக் கண்டுபிடிப் பதற்கும் வழிகாட்டிகளாய், வாத்தியார்களாய் இருக்கிறார்கள். மேல்நாட்டில் நித்திய வாழ்க்கையில், வாழ்க்கை நடவடிக்கையில் சிறிதுகூட சங்கடமோ தாட்சணியமோ மனக்கசப்போ ஏற்படுவதற்கு இல்லாத மாதிரியில் திட்டங்கள் வகுத்துக்கொண்டு சுதந்தர வாழ்க்கை வாழ்கின்றார்கள். வாழ்க்கையின் சகல படிகளுக்கும் திட்டம் வகுத்து கடிகாரம் நடப்பதுபோல் நடந்து கொள்ளுகிறார்கள்.

அதுபோலவே இஸ்லாமியரும் குரானுக்கு வியாக்கி யானம் செய்து கொண்டு தாடி எத்தனை அங்குலம், தலைமயிர் எப்படி, குல்லா எப்படி, சட்டை எப்படி என்பதைத் துருவிக் கண்டுபிடிப்பதை விட்டுவிட்டு எப்பிடியிருந்தால் மனிதனாக வாழலாம் என்பதில் கவலைகொண்டு துருக்கி, ஆப்கானிஸ்தானம், பர்ஷியா ஈஜிப்ட் முதலிய நாடுகள் மற்ற சமூகத்திற்கு அடிமையாகாமல் நாடு வாரியாய்ச் சுதந்தரத்தோடு வாழுகிறார்கள். இந்தியாவிலும் ஒரு “தாடி இல்லாத இஸ்லாமே” தலைவராய் இருந்து தாங்கள் மைனாரிட்டியென்று சொல்லிக் கொள்ளக் கூடிய பயம் இல்லாமல் சுதந்தரத்தோடு தன் மானத்தோடு வாழ நிபந்தனை விதிக்க மற்றவர்கள் திகைக்கச் செய்ய வசதியோடு இருக்கிறார்கள்.

அதுபோலவே ஜப்பான்காரரும் திராவிடத்தைவிட சிறிய நாடாயும் திராவிடர்களைவிடக் குறைந்த ஜனத் தொகை கொண்ட சமூகமாகயும் இருந்தும் இன்று தனி அரசாங்க உலக வல்லரசுகளில் ஒன்றாக இருந்து கொண்டு தனக்கு நாற்புறமும் அதைவிட 3 பங்கு 4 பங்கு விஸ்தீரணமும் ஜனத்தொகையும் கொண்டதாக உள்ள நாடுகளை விரட்டி நடுக்கிக்கொண்டு சகல துறைகளிலும் முன்னேறிக் கொண்டு வருகிறது. ஒருபுறம் 18 கோடி ஜனமும், 81 லட்சம் மைல் விஸ்தீரணமும் கொண்ட ரஷியாவும், மற்றொருபுறம் 12 கோடி ஜனத்தொகை கொண்டு இரண்டு அமெரிக்கா கண்டமும், மற்றொருபுறம் 45 கோடி மக்களுக்கும் பல தேசத்துக்கும் கண்டத்துக்கும் சக்கரவர்த்தியாய் இருக்கும் பிரிட்டனும், தன்னை அடுத்தாற்போல் 45 கோடி ஜனத்தொகையும் பரந்த நாடும் கொண்ட சைனாவும் எதிரிகளாக இருக்க சிறிதும் பயமில்லாமல் தலை நிமிர்ந்து நடக்கிறது; தற்காப்பில் வல்லரசாய் இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட இந்த நாடு தங்கள் சமயமாகிய புத்தர் சொன்ன அஹிம்சையைப் பிடித்துக் கொண்டு ஜாதகக் கதைகளுக்குப் புது உரை எழுதிக் கொண்டு சின்னத்தோடு இருந்திருக்குமானால் அதன் கதி என்னவாயிருக்கும் என்பதைச் சொல்ல வேண்டிய தில்லை. அப்படி இருக்க திராவிடம் இவைகளைப் பார்த்துப் படிக்க வேண்டியவைகளைப் படித்துக்கொள்ள வேண்டாமா என்று யோசித்துப் பார்க்கும்படி மறுபடியும் பண்டிதர்களையும் பாமர மக்களையும் வேண்டிக் கொள்ளுகிறோம். இம்மாதிரியான ஒரு திராவிடர், ஆரியர் உணர்ச்சி என்று ஒன்று ஏற்பட்டிருக்கவில்லையானால் இப் பண்டிதர்கள் கதிதான் என்னாகி இருக்கும் என்பதையும் தயவு செய்து சிறிது சிந்தித்துப் பார்க்கும்படி வேண்டிக்கொண்டு இதை முடிக்கிறோம்.

இனி அடுத்த தலையகத்தில் ஆரியர் சமயம் என்பது பற்றி விளக்குவோம்.

(விடுதலை : 24-11-1939) - தொடரும்  keetru.com oct 2017

25 09 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? - 54

1938இல் நடைபெற்ற மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் விளைவாக, தமிழக அரசியல் தளத்தில் மாபெரும் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. இனி இந்தியாவுடன் தொடர்ந்து இருக்கக்கூடாது என்பதே அது. அதை வலியுறுத்தி “தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்று விடுதலை ஏட்டில் அய்ந்து தொடர் கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டன.

தமிழ்நாடு தமிழருக்கே! - III

நேற்றும் முன்தினமும் ‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என்ற தலைப்பின்கீழ் அதன் கருத்தையும், அவசியத்தையும், முறையையும் விளக்கி எழுதியிருந்ததுடன், மறுபடியும் அதைப்பற்றித் தொடர்ந்து திராவிடருக்கும் அந்நியருக்கும் உள்ள வாழ்க்கை முறைப் பேதம்பற்றி எழுதப்படும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தோம். அதன்படி இன்று எழுதப் போகும் இந்த 3ஆவது தலையங்கத்தில் முதலாவதாக திராவிடர்கள்-ஆரியர்கள் என்பவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள், அவர்களிருவருக்கும் எப்படி சம்பந்தமேற்பட்டது, அவர் களுடைய வாழ்க்கைமுறை பேதம் எப்படிப்பட்டது என்பவைகளை எடுத்துக்காட்ட இதை எழுதுகிறோம்.

திராவிடநாட்டுக்கு ஆரியர்கள் குடியேறி திராவிடர்களை அடக்கி கீழ்மைப்படுத்தியவர்கள் என்பதைப்பற்றி நாம் விளக்க வேண்டியதில்லை. ஆரியர் திராவிட நாட்டுக்கு வருவதற்கு முன் திராவிடநாடு கலைகளிலும், நாகரிகத்திலும் தலைசிறந்து விளங்கி வந்தது என்பது பற்றியும் நாம் விளக்க வேண்டியதில்லை என்றாலும் இவ்விரண்டுக்கும் ஆதாரமாக இரண்டொரு சரித்திரா சிரியர்கள் அபிப்பிராயங்களை எடுத்துக்காட்டுவது பொருந்துமென நினைக்கிறோம்.

“மேற்கு திபேத்தையும் ஆப்கானிஸ்தானத்தையும் தாண்டி ஆரியர்கள் இந்தியாவுக்குக் குடியேறியவர் களாவார்கள். அவர்களது பாஷை சமற்கிருதம் போன்றது. இந்தியாவுக்கு வந்ததும் தங்கள் கொள்கைகள், பழக்க வழக்கங்கள், மத நம்பிக்கைகள் முதலியவற்றைத் தங்கள் இஷ்டப்படி தங்கள் பாஷையிலேயே எழுதி வைத்துக் கொண்டார்கள்” என்று சர் என்றி ஜான்ஸ் பட்டளர் என்கின்ற பிரசித்தி பெற்று ஆராய்ச்சியாளர் “இந்தியாவில் அந்நியர்கள்” என்ற புத்தகத்தில் 19ஆவது பக்கத்தில் ஆதாரங்களோடு எடுத்துக்காட்டி இருக்கிறார்.

“ஆரியர்கள் மதுவருந்துவதும் சூதாடுவதுமான ஒழுக்க ஈனமான காரியங்களில் பற்றுடையவர்கள் ”.

இது ராகேஸ் என்னும் பேராசிரியர் “வேதகால இந்தியா” என்பதில் எடுத்துக்காட்டி இருக்கிறார்.

“வட இந்தியாவில் இருந்து திராவிடக் கலை நாகரிகம் முதலி யவை யாவும் ஆரியர்களால் அடியோடு ஒழிக்கப்பட்டு விட்டன - ஆனால், தென்னிந்தியாவில் அவ் விதம் செய்யமுடியவில்லை”

இது “பண்டையத் தமிழரின் வரலாறு” என்கின்ற ஆராய்ச்சிப் புத்தகத்தில் 4ஆம் பக்கத்தில் இருக்கிறது. இந்த ஆராய்ச் சிக் குறியானது நாம் முன் தலையங்கத்தில் குறிப்பிட்ட, அதாவது திராவிடம் இன்னமும் ஆரியமயமாகவில்லை என்பதற்கு ஆதரவளிப்பதாகும்.“ஆரியரல்லாத இந்நாட்டுத் திராவிடப் பழங்குடி மக்கள் ஆரியர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு காடுகளுக்குத் துரத்தப்பட்டார்கள். இதுவும் போதாதென்று அவர்களை இராட்சதர்கள், அசுரர்கள் என்றும் நூல்கள் எழுதிக் கொண்டார்கள். இதுவும் போதாதென்று கருதி, திராவிடர்களுக்கு ‘தஸ்யூ’ என்றும் -ஆரிய எதிரி என்றும், பெயரிட்டு அவற்றையே நாளாவட்டத்தில் பேய் என்றும், பூதம் என்றும், இராட்சசர் என்றும் பெயர்களாக மாறச் செய்துவிட்டார்கள்”.இது சர்.வில்யம் வில்ஸன் ஹெணர், டாக்டர் கே.சி.எஸ்.ஐ., சி.ஐ.ஈ. எல்-லய-டி எழுதின “இந்திய மக்களின் சரித்திரம்” 41ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.

“பிராமணர்கள் கல்வியைத் தங்களுக்கே ஆக்கிக் கொண்டு அந்த நிலைமையைத் துஷ்பிரயோகப்படுத்தித் தங்கள் இஷ்டம் போல் தங்களுக்கு அனுகூலமாக சகல விஷயங்களையும் உட்படுத்திக்கொண்டு அதற்கு ஏற்றபடி கதைகளை உற்பத்தி செய்து எழுதி வைத்துக்கொண் டார்கள். இந்தக் கற்பனைக் கதைகள் அனைத்தும் வேண்டுமென்றே கெட்ட எண்ணத்துடன் திராவிடரை அழுத்தி, அடிமைப்படுத்தித் தங்களை உயர்த்திக் கொள்ளுவதற்கு ஆகவே, எழுதிக்கொள்ளப்பட்டவைகளாகும்.”இது பிரபல சரித்திராசியரான என்றி பெரிட்ஜ் என்ப வரால் 1865ஆம் வருஷத்திலேயே எழுதப்பட்ட விரிவான இந்திய சரித்திரம் முதல் பாகம் 15ஆம் பக்கத்தில் இருக்கிறது.“பாரத இராமாயணங்கள் முதலிய இதிகாசங்களில் காட்டுமிராண்டிகள், அசுரர்கள், ராட்சதர்கள், தஸ்யூக்கள் வசிக்கும் நெருக்கமான நாடு என்பதெல்லாம் தென்னிந்தியாவை (திராவிடத்தை)ப் பற்றியேயாகும்.”

இது ராவின்சன் சி.ஐ.ஈ.யால் எழுதின `இந்தியா’ என்னும் புத்தகத்தில் 155வது பக்கத்தில் இருக்கிறது.

“நம்மைச் சுற்றி 4 பக்கங்களிலும் தஸ்யூக்கள் (திராவிடர்கள்) இருக்கிறார்கள். அவர்கள் யாகங்கள் செய்வதில்லை. ஒன்றையுமே நம்புவதில்லை. அவர்கள் பழக்க வழக் கங்களே வேறாய் இருக்கின்றன. ஓ! இந்திரனே! அவர் களைக் கொல்லு” என்பது ஆரியர்களின் பிரார்த்த னையாகும். இது ரிக் வேதம் 10ஆம் அதிகாரம் சுலோகம் 22-8ல் இருக்கிறது.“இந்தியாவில் இருந்த ஆரியர்களிடம் மனிதர்களைக் கொன்று யாகம் செய்யும் வழக்கம் இருந்திருக்கிறது என்று நிச்சயமாய்ச் சொல்லலாம்.,”இம்பீரியல் இந்தியன் கெஜட்டில் 1909 வருஷ வால்யம் ஐ, பக்கம் 405 ல் இருக்கிறது.

“தென்னிந்தியாவில் வசித்து வந்த ஆரியரல்லாதார் களையே குரங்குகள் என்றும், அசுரர்கள் என்றும் இராமாயணக் கதையில் எழுதி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.”இது ரோமேஷ் சந்திர டட் சி.அய்.ஈ.அய்.சி.எஸ். எழுதிய “புராதன இந்தியா” என்னும் புத்தகத்தில் 52-வது பக்கத்தில் இருக்கிறது.“திராவிடர்கள் தங்கள்மீது படை எடுத்துவந்த ஆரியர்களோடு கடும்போர் புரியவேண்டி இருந்தது. இந்த விஷயம் ரிக்வேதத்திலேயே அநேக சுலோகங்களாக இருக்கின்றன.”இது டாக்டர் ரோமேஷ் சந்திர மஜும்தார் எம்.ஏ.யின். “பூர்வீக இந்திய சரித்திரமும் நாகரிகமும்” என்னும் புத்தகத்தின் 22ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.”

“இராமாயணக்கதை என்பது ஆரியர்கள் தென் இந்திய தஸ்யூக்கள் அல்லது திராவிடர்கள் மீது படை எடுத்து வெற்றி பெற்றதைச் சித்தரித்துக் காட்டுவதாகும்.”இது பி. சிதம்பரம் பிள்ளை எழுதிய `திராவிடரும் ஆரியரும்’ என்னும் புத்தகத்தின் 24ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.“இராமாயணக் கதையானது புரோகித வகுப்பாருக் கும், யுத்த வீரர்களுக்கும் நடந்தபோரைக் குறிப்பதாகும். இராமாயணத்தில் குறிக்கப்பட்டுள்ள குரங்குகள், கரடிகள் என்பவை தென் இந்தியாவில் உள்ளவர்களை -ஆரியரல்லாதவர்களைக் குறிப்பதாகும்.”இது ரோமேஷ் சந்திர டட் எழுதிய “பண்டைய இந்தியாவின் நாகரிகம்” என்ற புத்தகத்தின் 139 - 141ஆவது பக்கங்களில் இருக்கிறது.

“தென்னிந்தியாவில் இருந்த மக்களேதான் இராமாயணத்தில் குரங்குகள் என்றும் அரக்கர்கள் என்றும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்”இது “சுவாமி விவேகானந்தா அவர்களது சொற்பொழிவு களும், கட்டுரைகளும்” என்ற புத்தகத்தில் “இராமாயணம்” என்னும் தலைப்பில் 587 - 589 பக்கங்களில் இருக்கிறது.“ஆரியன் என்கிற பதம் இந்தியாவின் புராதன குடிமக்களிடமிருந்து தங்களைப் பிரித்துக்காட்டுவதற்காக ஆரியர் ஏற்படுத்திக்கொண்ட பதம்” தஸ்யூக்கள் என்பது இந்தியப் புராதன குடிமக்களுக்கு அவர்கள் (ஆரியர்கள்) கொடுத்த பெயராகும்.இது 1922ஆம் வருஷம் பிரசுரிக்கப்பட்ட கேம்ப்ரிட்ஜ் “பழைய இந்தியாவின் சரித்திரம்” என்னும் புத்தகத்தில் இருக்கிறது.

பகைமைக்குக் காரணம்

“ஆரியரல்லாதவர்களை ரிக் வேதத்தில் தாசர் (சூத்திரர்)கள் என்றும், தஸ்யூக்கள்-அசுரர்கள் என்றும் கூறப்பட்டிருக்கிறது. ஆரியருக்கும் ஆரியரல்லாதாருக் கும் இருந்து கொண்டிருந்த அடிப்படையான பகைமை யைப்பற்றி ரிக் வேதத்தில் பல இடங்களில் காணலாம். இரு வகுப்பாருக்கும் இருந்த கலை வேற்றுமையும், அரசியல் வேற்றுமையுமே இந்தப் பகைமைக்கு காரணமாகும்”இது டாக்டர் ராதா குமுத் முக்கர்ஜீ எம்.ஏ., பிஎச்.டி., எழுதிய ‘இந்து நாகரிகம்’ என்னும் புத்தகத்தில் 69ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.“இராமாயணக் கதையின் உள் பொருள் என்னவென்றால் ஆரிய நாகரிகத்துக்கும், திராவிட நாகரிகத் துக்கும் (அவற்றின் தலைவர்களான இராமன் - இராவணன் ஆகியவர்களால்) நடத்தப்பட்ட போராகும்.இது ராதா குமுத் முக்கர்ஜீ எழுதிய “இந்து நாகரிகம்” என்னும் புத்தகத்தின் 141ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.

“தமிழர்கள் என்பவர்கள் இந்தியாவின் தென் கிழக்கிலும், இலங்கையின் சில பாகத்திலும் வசிக்கும் ஆரியரல்லாத திராவிட மக்கள் ஆவார்கள். தமிழ் என்பது மேற்படியார்களால் பேசப்படும் பாஷை.இது சர் ஜேம்ஸ் மர்ரே எழுதிய புதிய இங்கிலீஷ் அகராதியின் பக்கம் 67 டி -யில் இருக்கிறது.“ஆரியர்கள் தங்கள் மொழியை ஆரியரல்லா தாருக்குள் புகுத்த முயற்சித்து முடியாமல் போனதால் ஆரியரல்லாதாருடய பாஷைகளைக் கற்றுக்கொண்டு அவர்களது நாகரிகத்தையும் பின்பற்ற வேண்டி வந்தன.”இது பண்டர்காரின் கட்டுரைகள் வால்யூம் 3, பக்கம் 10-ல் இருக்கிறது.

“தமிழர்கள் ஆரியர்களை வடவர், வடநாட்டார் என்று அழைத்தார்கள். ஏனெனில், ஆரியர்கள் வடக்கே இருந்து வந்தவர்களானதால்”

இது கிருஷ்ணசாமி அய்யங்கார் எம்.ஏ., பிஎச்.டி., அவர்கள் எழுதிய “தென் இந்தியாவும் இந்தியக் கலையும்” என்ற புத்தகத்தின் 3ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.

“இராமாயணத்தில் தென் இந்தியா (திராவிடதேசம்) தஸ்யூக்கள் என்ற இராட்சதர்களுக்குச் சொந்தமாக இருந்தது.

“இவர்கள் (தென் இந்தியர்கள்) வட இந்தியாவில் இருந்து வந்த ஆரியர்களைப் போலவே நாகரிகமடைந்த வர்களாய் இருந்தார்கள்”. இது பி.டி.சீனிவாசய்யங்கார் எழுதிய ‘இந்திய சரித்திரம்’ முதல் பாகம் என்னும் புத்தகத்தில் 10ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.“திராவிடர்களை ஆரியர்கள் வென்றுவிட்ட அகங்காரத்தால் குரங்குகள் என்றும், கரடிகள் என்றும், இராட்சதர்கள் என்றும் எழுதிவைத்தார்கள். ஆனால் இந்தப்படி இழிவுபடுத்தப்பட்ட வகுப்பாரிடமிருந்தே (திராவிடர்களிடமிருந்தே) பல நாகரிகங்களை இந்த பிராமணர்கள் கற்றுக்கொண்டார்கள்”. இது ஷோஷி சந்தர் டட் எழுதிய “இந்தியா அன்றும் இன்றும்” என்னும் புத்தகத்தில் 105ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.ஆரியக் கடவுள்களைப் பூசித்தவர்களும், அவர்களைப் பின்பற்றியவர்களும், தேவர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டார்கள். இந்த ஆரியக் கடவுள்கள் வணக்கத்தை எதிர்த்த வர்களை அசுரர்கள் என்று அழைத்தார்கள். இந்த இரு கூட்டத்தாருக்கும் விடாப்பகை இருந்துகொண்டே வந்தது”இது எ.ஸி. தாஸ், எம்.ஏ., பி.எல்., எழுதிய “ரிக் வேத காலத்து இந்தியா” என்னும் புத்தகத்தில் 151ஆம் பக்கத் தில் இருக்கிறது.

ஆரியர்கள் தங்களால் தோற்கடிக்கப்பட்ட எதிரிகளாகிய திராவிடர்களைத் தங்களுடைய புத்தகங்களில், திராவிடர்களை தஸ்யூக்கள் என்றும், தானவர்கள் என்றும், இராட்சசர்கள் என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.“ஆரியக் கவிகள் திராவிடர்கள் மீது கொண்டிருந்த வெறுப்பை இது காட்டுகிறது. ஏனெனில் ஆரியர்கள் திராவிட நாட்டில் சிறுகச் சிறுக நுழைந்து ஆதிக்கம் பெறு வதில் அடைந்த கஷ்டத்தினால் இப்படி எழுதினார்கள்.”இது சி.எஸ். சீனிவாசாச்சாரி எம்.ஏ., அண்டு எம்.எல். இராமசாமி அய்யங்கார் எம்.ஏ., ஆகிய சரித்திர போதகர்கள் எழுதிய “இந்திய சரித்திரம் முதல்பாகம்” என்னும் புத்தகத்தில் “இந்து இந்தியா” என்னும் தலைப்பில் 16, 17ஆவது பக்கங்களில் இருக்கிறது.“ஆரியர்களில் சமஸ்கிருதம் பேசியவர்கள் மட்டும் இந்தியாவில் மேற்குக் கணவாய் வழியாக நுழைந்து வட இந்தியாவை அடைந்தார்கள். அங்கு தங்களைவிட முன்னேற்றமான திராவிடர்களைக் கண்டு அவர்களிட மிருந்து பல நாகரிகங்களைக் கற்றுக்கொண்டார்கள்”

இது எச்.ஜி. வெல்ஸ் எழுதிய “உலகத்தின் சிறு சரித்திரம்” என்னும் புத்தகத்தின் 105ஆம் பக்கத்தில் இருக்கிறது.“ஜாதிப் பிரிவுகள் நான்கில் அதாவது பிராமணர்கள், சத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்கள் என்பவர்களில் முதல் மூன்று பிரிவினர்கள் ஆரிய சம்பந்தப்பட்டவர்கள். கடைசி வகுப்பார் (சூத்திரர்கள்) இந்தியாவின் புராதனக் குடிகள்.”இது “New Age Encyclopedia.(நியூ ஏஜ் என்சைக்ளோ பீடியா ஏடிட, ஐஐ, 1925) பக்கம் 237-இல் இருக்கிறது.“இராமாயணம் தென்னிந்தியாவில் ஆரியர் பரவிய தையும் அதைக் கைப்பற்றியதையும் உணர்த்தும் நூல்”இது இப்போது கல்வி மந்திரியாய் இருந்த சி.ஜே. வர்க்கி, எம்.ஏ., எழுதிய “இந்திய சரித்திரப் பாகுபாடு” என்னும் புத்தகத்தின் 15ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது.“விஷ்ணு என்கின்ற கடவுள் ஆரியக் கூட்டத்தாருக்கு வெற்றி தேடிக்கொடுக்கவும் யோசனை கூறவும் அடிக்கடி அவதாரம் செய்வதாகக் கருதப்பட்டது”

இது இ.பி. ஹாவெல் 1918இல் எழுதிய “இந்தியாவில் ஆரியர் ஆட்சியின் சரித்திரம்” என்னும் புத்தகத்தின் 32ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது. “பாரதத்தில் இடும்பி என்று ஒரு ஆரியரல்லாத பெண்மணியைப் பற்றி எழுதிய பார்ப்பனக் கவி தனக்குள்ள, ஜாதி துவேஷத்தால் ராட்சசி என்று எழுதி இருக்கிறான். இராட்சதர் என்கின்ற பயங்கரப் புரளி வார்த்தை வைதிகப் பார்ப்பனனின் மூளையில் தோன்றிய கற்பனையேயாகும்”இது நாகேந்தரநாத் கோஷ் பி.ஏ.,பி.எல் எழுதிய “இந்திய ஆரியரின் இலக்கியமும், கலையும்” என்ற புத்த கத்தின் 194ஆவது பக்கம். “இராமாயணக் கதையானது ஆரியர்களை மேன்மையாகக் கூறவும், திராவிடர்களை இழிவுபடுத்திக் காட்டவும் எழுதப்பட்ட நூலாகும்.”இது பண்டிதர் டி.பொன்னம்பலம் பிள்ளையால் எழுதப்பட்ட “மலபார் குவார்ட்டர்லி ரிவ்யூ”என்னும் புத்தகத்தில் இருக்கிறது. “இந்திய ஐரோப்பியர்களால் (அதாவது ஆரியர்களால்) தோற்கடிக்கப்பட்ட கறுப்பு மனிதர்களை (திராவிடர்களை) தஸ்யூக்கள் என்றும், கொள்ளைக்காரர்கள் என்றும், அடிக்கடி பிசாசுகளாக மாறக்கூடியவர்கள் என்றும் வேத இலக்கியங்களில் கூறப்பட்டிருக்கின்றது”

இது பால்மாசின் அவர் செல் எழுதிய “புராதன இந்தியாவும், இந்தியாவின் நாகரிகமும்” என்ற புத்தகத் தில் 19ஆவது பக்கத்தில் இருக்கிறது. இவையும், இவை போன்றனவுமாகிய பல விஷயங்கள் பெயர் பெற்ற ஆராய்ச்சியினர்களுடைய ஆராய்ச்சியிலும், பல ஆரியப் பார்ப்பனர்களுடைய ஆராய்ச்சிலும், ஆரிய வேத புராண இதிகாசங்களிலும் இருந்தே கண்டு பிடிக்கப் பட்டிருப்பவைகளாகும்.ஆனால், ஆரியர் வருவதற்குமுன் திராவிட நாடு எப்படி இருந்தது என்பதற்கு இராமாயணத்திலேயே ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன.

அதாவது, இராமாயணம் கிட்கிந்தா காண்டத்தில் சீதையைத் தேடுவதற்குத் தென்பாகத்திற்கு அனுப்பப் பட்ட அனுமானுக்கு சுக்ரீவனால் சொல்லி அனுப்பப்பட்ட வழிக்குறிப்புகளில், “காவேரி நதியைத் தாண்டிப் பொருநை நதியைக் கடந்து சென்றால் பாண்டியனுடைய பொற் கதவமிட்ட மதிலரணைக் காண்பாய்” என்று சொன்ன தாக, வால்மீகியார் இராமாயணத்தில் கூறுகிறார். மற்றும் அவர் கூறுவது விந்தியமலைக்கு அப்பாலுள்ள திராவிட நாட்டில் தண்டகாருண்யம் கடந்தால் பிறகு,

“ஆந்திரம், சோழம், கேரளத்தோடு கூடிய பாண்டிய நாடுகளைக் காண்பீர்கள்” “அதில் தேவரம்பையர் வந்து நீராடும்படியான தெளிந்த நீரையுடைய திவ்வியமான காவேரி நதியைக் காண்பீர்கள்.” “பிறகு முதலைகள் நிரம்பிய தாம்பிரபரணியைக் காண்பீர்கள் “பிறகு பொன் னிறத்ததாயும், முத்து மயமனதாயும், பாண்டியர்க்கு யோக்கியமானதாயுமுள்ள கபாடபுரத்தைக் காண்பீர்கள்.” “அப்புறம் சமுத்திரத்தைக் காண்பீர்கள். அங்கு சென்று உங்கள் காரிய நிச்சயத்தைச் செய்யுங்கள்” என்று கூறியிருப்பதாக, வடமொழி இராமாயணத்தில் காண் கிறோம். ஆகையால், திராவிட நாடு ஆரியர் இந்நாட்டிற்கு வருவதற்கு முன் மேன்மையாயும், நாகரிகத்துடனும், செல்வத்துடனும் தனிப்பட்ட அரசாட்சி உடையதாயும் இருந்து வந்திருக்கிறது என்பது விளங்குவதோடு, இப்படிப்பட்ட திராவிடமும், திராவிட மக்களும் ஆரியர் ஆதிக்கமும் கொடுமையும் ஏற்பட்ட பிறகே திராவிடர்கள் குரங்குகளாகவும், இராட்சதர் களாகவும் கற்பிக்கப்பட்ட தோடு - சூத்திரன் அடிமை, மிலேச்சன், சண்டாளன், என்பது போன்ற இழிமொழிகளுக்காளாகி சூத்திரர்களுக்கு (திராவிடர்களுக்கு) ஒரு நீதியும், ஆரியர்களுக்கு ஒரு நீதியும் கற்பிக்கப்பட்ட மனுதர்ம நீதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

அம்மனு நீதியில் சூத்திரர்களுக்கு (திராவிடர்களுக்கு) விதித்திருக்கும் தர்மங்களையும் பற்றி ஒரு சிறிது மாத்திரம் எடுத்துக்காட்ட ஆசைப்படுகிறோம்.அதாவது, பிரமாணனுக்குத் தலையை முண்டிதம் செய்வது கொலைத் தண்டமாகும். மற்ற வருணத் தாருக்குக் கொலைத் தண்டமுண்டு. மனுஅத். ஐஐ. 379அந்தணன் - பூனை, அணில், காடை, தவளை, நாய், உடும்பு, கோட்டான், காகம் இவைகளைக் கொன்றால் ஒரு சூத்திரனைக் கொன்றதற்குச் செய்ய வேண்டிய பிராயச்சித்தம் செய்யவேண்டும். மனு.அத்.9. 132வைதிக கருமமாயிருந்தாலும், லௌகிக கருமமாயிருந் தாலும் அக்கினி எப்படி மேலான தெய்வமாயிருக்கிறதோ, அப்படியே பிராமணன் ஞானியாயிருந்தாலும், மூடனா யிருந்தாலும் அவனே மேலான தெய்வமாவான். மனு.அத்.6. 317

பிராமணன் துர்ச்செய்கையுள்ளவனாயிருந்த போதிலும் சகலமான சுபா-சுபங்களிலும் பூசிக்கத்தக்கவன், அவன் மேலான தெய்வமாதலால். மனு.அத்.7.318 - 319

கருமானுஷ்டமில்லா பிராமணனேனும் அவன் அரசன் செய்ய வேண்டிய தீர்ப்புகளைச் செய்யலாம். சூத்திரன் ஒருபோதும் செய்யக்கூடாது, மனு.அத்.8.20 சூத்திரன் விலை கொடுத்து அடிமையாக வாங்கப்பட்டிருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் அவனைப் பிராமணன் நிர்ப்பந்தப்படுத்தி வேலை வாங்கலாம். ஏனென்றால், கடவுள் சூத்திரனைப் பிராமணனுக்கு வேலை செய்யும் ஒரே நிமித்தமாகவே படைத்திருக்கிறார். மனு.அத்.8,413பிராமணன் சூத்திரனுடைய பொருளை முழுமனச் சமாதானத்துடன் (சற்றாயினும் பாவமென்றெண் ணாமல்) கைப்பற்றிக் கொள்ளலாம். ஏனெனில் அவனுக் குச் சொந்தமான தொன்றுமில்லையாதலாலும் அவன் சொத்தை அவன் எஜமான் எடுத்துக்கொள்ளலாமாத லாலும். மனு.அத்.8.417ஒரு பிறப்பாளன் (சூத்திரன்) இரு பிறப்பாளரை (பிராமணரை)த் திட்டினால் அவன் நாவை அறுத்தெறிய வேண்டும். மனு. அத். 8. 271.

அவன் அவர்கள் பேரையாவது, சாதியையாவது தூஷித்தால் பத்துவிரல் நீளமுள்ள பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பை அவன் வாய்க்குள் செலுத்தவேண்டும். மனு.அத்.8.271அவன் அகந்தையால் குருமாருக்கு அவர்களுடைய கடமைகளைப் பற்றிப் போதிப்பானானால் அவன் வாய்க்குள்ளும், காதுக்குள்ளும் கொதிக்கிற எண்ணெயை ஊற்றும்படி செய்வது அரசன் கடமை. மனு.அத்.7.272அவன் உயர் குலத்தானை அடிப்பதற்குக் கையையாவது தடியையாவது உயர்த்தினால் அவன் கையை வெட்டியெறிந்துவிட வேண்டும். அவன் கோபத்தினால் அவனை உதைத்தால் அவன் காலை வெட்டியெறிந்து விட வேண்டும். மனு.அத்.8.280தாழ் குலத்தான், உயர் குலத்தானோடு சமமாக உட்கார வெத்தனித்தால் அவனை இடுப்பிற் சூட்டுக் கோல்கொண்டு சுட்டுத் தேசத்தைவிட்டுத் துரத்திவிட வேண்டும். அவன் பின்பக்கத்தை வெட்டியெறிந்து விடலாம். மனு.அத்.7.281அவன் அகந்தையால் அவன் மேல் உமிழ்ந்தால் அவன் உதடுகளிரண்டையும் அரசன் வெட்டியெறியும் படி செய்ய வேண்டும். மனு.அத். 8.282இதுவரை எழுதி வந்தவை ஆரியர் - திராவிடர் யார் என்பதும், அவரவர்கள் வாழ்க்கைமுறை, தன்மை என்ன என்பதும், ஆரியரால் திராவிடம் இன்றைய இழிநிலை அடைந்ததற்குக் காரணம் விளங்கும் படி விளக்கப்பட்டவைகளாகும். இனி திராவிட சமய சம்பந்தமான விஷயங்கள் முதலியவை பற்றி அடுத்த தலையங்கத்தில் விளக்குவோம்.(விடுதலை : 23-11-1939)

தொடரும் keetru.com  sep 2017

17 09 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? - 53

1938இல் நடைபெற்ற மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் விளைவாக தமிழக அரசியல் தளத்தில் மாபெரும் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. இனி இந்தியாவுடன் தொடர்ந்து இருக்கக்கூடாது என்பதே அது. அதை வலியுறுத்தி “தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்று விடுதலை ஏட்டில் அய்ந்து தொடர் கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டது.

தமிழ்நாடு தமிழருக்கே! - II

நேற்று இத்தலைப்பின்கீழ் எழுதிய தலையங்கத்தில் ‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என்பது ‘திராவிடம் திராவி டருக்கே’ என்ற கருத்துக்கொண்டதென்றும், திராவிடம் என்றாலும் தமிழ்நாடு என்றாலும் பழைய திராவிட எல்லையையும் திராவிட பாஷைகளையுமே குறிப்பது என்றும், ‘திராவிடம் திராவிடருக்கே’ என்பதன் கருத்து, “இந்தியா”வின் பிணைப்பில் இருந்து திராவிடத்தைப் பிரித்து அதை ஒரு தனி நாடாக ஆக்கி, வேண்டுமானால் திராவிட பாஷைப்படி உள்ள பாகங்களை திராவிட தேசத்திற்குள் உள் மாகாணங்களாகப் பிரித்து ஒவ்வொரு மாகாணத்திற்கும் தனிப் பிரதிநிதித்துவமோ, அல்லது சட்ட

சபையோ ஏற்பாடு செய்து முக்கிய அதாவது எல்லா மாகாணங்களையும் சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களுக்குப் பொதுப் பாதுகாப்பு, எல்லா மாகாணத்திற்கும் சம்பந்தப் பட்ட தபால், தந்தி, ரயில், மின்சாரம், பொதுத்தேவை, தொழிற்சாலை ஆகிய விஷயங்களில் தலை அரசாங் கத்திற்குச் சம்பந்தமும் அதிகாரமும் கொடுத்துவிட்டு, மற்றவைகளை அந்தந்த மாகாணமே முழுவதும் பார்த்துக் கொள்ளும்படியாகவும், கூடுமானவரை அந்தந்த மாகாண உத்தியோகம் பொருளாதாரம் முதலாகியவை பற்றிய நிர்வாக அதிகாரம் அந்தந்த மாகாணத்திற்கே அவரவர் எண்ணிக்கைப்படி அளிக்கக் கூடியதாகவும் செய்து கொள்வது என்ற கருத்திலும்.

பிணைந்திருந்து பயன் என்ன?

இப்படிச் செய்வதனாது எவ்விதத்திலும் நாஸ்திக மென்றோ, மதமொழிப்பு என்றோ சொல்வதாகாது என்றும், மற்றும் இதானது உலகிலோ `இந்தியா’ விலோ உள்ள மற்ற மக்களுடன் துவேஷம் கொண்டதாக ஆகாதென்றும் ‘இந்தியா’ உடன் ஒன்றாய் இருந்ததால் இதுவரை எவ்வித முன்னேற்றமும் ஏற்பட்டுவிட வில்லை என்றும், அதற்கு மாறாகப் பல கெடுதிகள் ஏற்பட்டனவென்றும் முன்னேற்றம் அடையாமல் நிலைமை தேங்கிவிட்டதோடு அல்லாமல் குறிப்பிடத் தகுந்த அளவுக்கு பின்னாலும் போயிருக்கிறோமென்றும், நாம் தனித்து நின்று நம் காரி யத்தையே நாம் கவனிப்பதற்கு `இந்தியா’ என்னும் பெரும் கசா கூளத்தில் இருந்து விலகிக்கொள்ளாவிட்டால் இனியும் கேடடைவோம் என்றும், சமுதாயத்துறையில் நாம் மைனாரட்டிகளாக ஆகிவிட்டோம் என்றும், சமயத் துறையில் நாம் மைனாரிட்டிகளாக ஆகிவிட்டோம் என்றும், சமயத்துறையில் கீழ் மக்களாகவும், நாலாம் சாதியாகிய பிறவி அடிமைகளாகவும் ஆய்விட்டதோடு, உலகத்தின் முன் காட்டு மிராண்டிகளாகக் கருதப்பட்டு விட்டோமென்றும், மற்றும் நாம் ஆரியர்களாலும், அவர்கள் நம்மை நசுக்க உதவி அளிக்கும் வடநாட்டாராலும் முறையே நாம் எவ்வளவு காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டும், சுரண்டப்பட்டும் தலைதூக்க முடியாத நிலையில் ஆழ்ந்துவிட்டோம் என்றும் இத்தியாதி காரியங்களால் நாம் இனி “இந்தியா” என்ற போலிக்கூட்டு சம்பந்த மில்லாமல் விலகிக்கொண்டு திராவிட எல்லை மாத்திரம் கொண்ட திராவிடம் என்கின்ற ஒரு தேசத்தை தனித் தேசமாக ஆக்கிக்கொண்டு பூரணசக்தி ஏற்படும் வரை பிரிட்டிஷ் பாதுகாப்பு உதவியில் இருந்து வந்து பிறகு உலகில் உள்ள மற்ற பூரண சுயேச்சை தனி நாடுகளில் ஒன்றாக விளங்க வேண்டும் என்பது ஆகவும் எழுதி இருந்தோம்.

மற்றும் இதைப்பற்றி ‘மெயில்’ பத்திரிகைக்கு ஏற்பட்ட சந்தேகத்துக்குப் பதில் கூறி அதன் கண்டனங்களுக்கும் சமாதானம் கூறி அப்பத்திரிகைக்கு அனுப்பிய சேதியை மொழி பெயர்த்த கருத்தையும் நேற்று வேறு பக்கத்தில் பிரசுரித்துமிருந்தோம்.என்றாலும் நேற்றைய தலையங்கத்தின் முடிவில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, அது சம்பந்தமான மற்ற சில விபரங்களையும் விளக்க அதன் தொடர்ச்சியாக இத்தலையங்கம் எழுதுகிறோம்.பொதுவாகவே இன்றைய உலகக் கொள்கையானது ஒவ்வொரு நாடும் பெரும் பரந்த ஜனத்தொகை எல்லை ஆகியவற்றின் பிடிப்பிலிருந்து பிரிந்து சிறுசிறு அளவான சிறுநாடாக இருந்த அந்தந்த எல்லையின் சமுதாயத்தின் தேவைகளையும் முன்னேற வழிகளையும் கவனிப்பது தான் பொதுஜன சமுதாய முதலிய முன்னேற்றத்திற்கு அனுகூலமான வழி என்ற கொள்கை (டிசென்ட்ரலை சேஷன்- Decentralisation) என்று தெரியவருகிறது.எப்படி என்பதற்குப் பிரதியக்ஷ உதாரணம் கிரேட் பிரிட்டனிலிருந்து அயர்லாந்து பிரிந்து முற்போக்கடைந்து வருவதும், அது ஒரு சமயம் அதிகக் கஷ்டமான உதாரணமென்றால் இந்தியாவில் இருந்து பர்மா பிரிந்து முன்னேற்றமடைந்து வருவதும் போதுமானதாகும்.

தனி மனிதனுக்கோ ஒரு தனி சமுதாயத்திற்கோ முன்னேற்ற உணர்ச்சி வரவேண்டுமானால் அதைத் தூண்டும் அவசியம் ஒன்று இருந்தே ஆகவேண்டும். இன்றைய நிலைமையில் இந்தியா முன்னேற்றமடைய வேண்டும் என்கின்ற உணர்ச்சி நமக்கு ஏற்பட வேண்டுமானால் அதைத் தூண்டும் அவசியம் நமக்கு என்ன இருக்கிறது? இதுவரை இந்தியா அடைந்த முன்னேற்றத்தில் அல்லது இதுவரை இந்தியாவுக்குக் கிடைத்த லாபகரமான சாதனத்தில் யார் என்ன பலனை அடைந்தார்கள்? குறிப்பாக நமக்கு, திராவிடத்துக்கு அதனால் என்ன நன்மை ஏற்பட்டது? அல்லது எந்தவித மான கஷ்டம் ஒழிந்தது? என்று பார்த்தால் நம் போன்ற வர்கள் வெட்கப்படவேண்டியவர்களாக இருக்கிறோமே அல்லாமல் திருப்தி அடையத்தக்க சமாதானமாவது உண்டா? என்று கேட்கிறோம்.

முன்னேற்றம் என்றால் என்ன?

பொதுவாகவே முன்னேற்றம் என்றால் ஒரு நாட்டு மக்கள் சமுதாய வாழ்க்கையிலும், பொருளாதாரத்திலும் முன்னேறுவதே முக்கியமானதாகும். அதற்கேற்றபடி நாட்டின் தன்மை உயர்த்தப்படுவதேயாகும்.மற்றும் மனிதன், மற்றவனைவிடத் தான் மிகமிகக் கீழ்நிலையில் இருக்கிறோமே என்று அதிருப்தியும் துக்கமும் படாமையும் ஆகும். அப்படிப்பட்ட நிலைமையில் திராவிடர்களாகிய நாம் நம்மில் மிகப்பெரும்பாலோர் சமுதாயத் துறையிலாவது, பொருளாதாரத் துறையிலா வது, அதற்கேற்ற கல்வி அறிவிலாவது, முன்னேற்றமோ அல்லது மற்ற மக்களுக்கும் நமக்கும் அதிகமான பேதமில்லாத தன்மையோ பெற்றிருக்கிறோமா?

அப்படி இல்லையானால் கூடி இருப்பதில் என்ன பயன்? நமது பங்காளிகளுக்கு மேலாக நாம் உழைத்துப் பயிரிட வேண்டும். அதன் பலனை நமக்கு மேல் நமது பங்காளிகளே அனுபவித்துக்கொண்டு நாம் பட்டினியால் செத்துப் போகாமலிருக்க மாத்திரம் (ஏனெனில் செத்துப் போனால் நமது பங்காளிகளுக்கு இம்மாதிரிப் பாடுபட ஆள்கள் கிடைக்காமல் போய்விடுமே என்கின்ற சுயநல கவலை மீது) உயிர்க்கஞ்சி மாத்திரம் பெற அருகதை உடையவர்கள் என்றால், எப்படி அயலார்களோடு கூடி ஒத்துழைக்க முடியும்? ஆதலால் தான் நாம் தனித்து -நமது நிலத்தை பிரித்துக்கொண்டு நமது ஏர்களைத் தனியாய் ஒட்டி ஆழ உழுது பயிரிட்டுக் கொள்ளுகிறோம் என்று சொல்லுகிறோம். இதனால் யாருக்கும் எவ்வித நியாயமான கெடுதியும் ஏற்பட்டுவிடாது.

கைத்தொழில்

திராவிடநாடு பழங்காலச் சரித்திரத்தில் கைத்தொழிலில் மேன்மையுற்றிருந்ததாக சரித்திரங்களால் தெரிகிறது. உதாரணமாக யுத்த விஷயங்களில் இந்தியா பூராவுக்கும் இன்று உள்ள தகுதி உதைப்பவனைக் கண்டால் அஹிம்சை பேசி உதை வாங்கிக் கொள்வதும், இளைப் பாளியைக் கண்டால் “நாடு அகிம்சைக்கு லாயக்கில்லை கையில் கிடைத்ததை எடுத்து அடித்து ஒழிக்க வேண்டியது” என்று சொல்லுவதுமான அளவில்தான் இந்த 20ஆவது நூற்றாண்டு இந்தியா இருக்கிறது.

ஆனால், 3000, 4000 வருடத்துக்கு முந்தின தமிழ் நாட்டுச் சரித்திர இலக்கியத்தில் யுத்த விஷயத்தில் மனிதன் உதவி இல்லாமல் மதிற்சுவர்களே போரிட்டி ருக்கின்றன. அதாவது மதில்மேல் இயந்திரப் பொறி மனிதன் நின்று கொண்டு ஈயக்குண்டுகளை வார்த்து வீசி எதிரிகள் மீது எறிவதும், இயந்திரங்கள் சரமாரியாய் கவண் கல்லுகளை வீசுவதும், இயந்திரப் பொறியில் மனிதன் பறப்பதும், மயில் போன்ற ஒரு பொறியில் மனிதன் புகுந்துகொண்டு ஆகாய மார்க்கமாகப் பறந்து போவதுமான பல அரிய கைத்தொழில்கள் இருந்திருக் கின்றன. இவை சிலப்பதிகாரம், புறப்பொருள் வெண்பா மாலை முதலாகிய பழங்கால திராவிட சரித்திர இலக்கிய இலக்கணங்களில் காணலாம்.

இவற்றை நாம் பாட்டிக் கதையாகக் கூறுவதாக யாரும் கருதிவிடக்கூடாது. ஏனெனில் பாட்டிக் கதை என்பது இராமாயணம், பாரதம், பெரியபுராணம், சின்னப் புராணம், மச்சப்புராணம், தவளைப்புராணம் ஆகியவற் றில் வரும் தெய்விகப் புஷ்ப விமானங்கள் அதாவது மனிதனுடைய அறிவு முயற்சி இல்லாமல் நினைத்த மாத்திரத்தில் நினைத்தபடி தானாகவே ஆகக்கூடியதும், தெய்வலோகத்தில் இருந்து நரகலோகத்துக்கு வரக் கூடியதும் ஆகாயத்தில் மறைந்திருந்து சண்டை போடு வதும் போன்ற மனோ கற்பனை சாதனங்கள் போன்ற கட்டுக்கதை அல்ல - அறிவுக்கும், விஞ்ஞானத்திற்கும் ஏற்ற முறையில் ஒரு மனிதன் செய்தது இருந்ததாகவே சொல்லப்படுகிறது. இன்றும் பொறிகளால் அன்றி மக்கள் கையினால் செய்திருக்க முடியாது என்று சொல்லத் தகுந்த அநேகக் காட்சிகள் திராவிடத்தில் பிரத்தியட்சத்தில் பார்க்கலாம். இம்மாதிரியான காரியங்கள் இன்று வடநாட்டில் இவ்வளவு இருக்கிறதென்று சொல்லமுடியாது.

மேனாடும் ஆரியமும்

இப்படிப்பட்ட பழைய சரித்திர உண்மைகள் நம்பப்படா விட்டாலும் சரி, தள்ளி வைக்கப்பட்டாலும் சரி, அதைப் பிடித்துக்கொண்டு நம் பெருமையைப் பேச நாம் வரவில்லை. ஆனால், இன்றைய அற்புதப் பொறிகளும் அதாவது இயந்திரங்களும் புதிய புதிய அதிசயமான கண்டுபிடிப்புகளும் இந்திய மக்கள் நித்திய வாழ்க்கையில் அனுபவித்து இன்புறும் நூற்பு நெசவு முதலிய ஆலை களும் தந்தி, கம்பியில்லாத தந்தி, ஆகாய விமானம், நீராவி வண்டி, எண்ணெய் வண்டி, மிதி வண்டி, கிராம போன், நடிக்கும்-பேசும் சினிமா, புகைப்படம், எக்ஸ்ரே, ரேடியோ, ரேடியோ மூலம் படம் முதலான பல அற் புதங்கள் மேல் நாட்டாரால், அதுவும் சிறு சிறு நாட்டினரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு உலகத்திற்குப் பயன்பட்டு மக்கள் இன்புறுவதைப் பார்க்கின்றோம்.

`இந்தியா ஒன்றாயிருந்த அந்தராத்மாவுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்தும் மாகாத்மாவைத் தலைவராக, வழி காட்டியாக, ஞானாசிரியராகக் கொண்ட இந்திய மக்கள் கண்டுபிடித்ததென்ன என்றால் கைராட்டினம், தக்கிளி, கட்டைவண்டி, 51 ஜதை மாடுகளைப் பூட்டி இழுக்கும் விசை வேகம், கருப்பட்டி, கைக்குத்து அரிசி, கோணி, வேஷ்டி, அதுவும் முழங்காலுக்குமேல் கட்டிக்கொண்டு, காட்டுமிராண்டிகளை நினைவூட்டுதல், உலக நிலை கவனிக்காமல் உச்சிக் குடுமியைக் காட்டிக்கொண்டு, மழுங்கச் சிரைத்த தலையுடன் ஆபாசமாய்த் திரிதல்; இவைதான் இந்தியா இன்றைய சகாப்த அற்புதங்களாய்க் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு விளங்குகின்ன.

வடநாட்டாரின் கூலிகள்

அன்றியும் விஞ்ஞானம், புதிய கண்டுபிடிப்பு, யந்திர காரியங்கள் முதலாகியவை இன்றைய இந்தியாவுக்குக் கசப்பாய் இருப்பானேன்? உலகில் இந்தியாவைத் தவிர வேறு எந்த பாகத்திலாவது அபிசீனியாவிலோ, அல்லது இன்னும் பழைய ஆதி மக்கள் போன்றவர்கள் வாழு மிடங்களிலோ இயந்திரம் கூடாதென்று சொல்லு வோருண்டா? ஆனால் இயந்திரம் பிசாசு என்று சொல்லி திராவிட நாட்டில் மாத்திரம் இயந்திரம் தலை எடுக்காமல் செய்துவிட்டு இந்தியாவிற்குள்ளாகவே தன் சுயசாதி உள்ள மற்ற நாடுகளில் இயந்திரங்கள் வைத்து திராவிட நாடு பூராவுக்கும் பயன்படும்படியாக துணிகள், சாமான்கள் அனுப்பி மற்ற மாகாணக்காரர்களைக் கொழுக்க வைத்து அவர்களிடம் லட்சம் பத்து இலட்சம் பணம் பெற்று திராவிட நாடு விபீஷணர்களுக்கும், அனுமார், சுக்ரீவன் அங்கதன்களுக்கும் கூலி கொடுத்து - வாலி, இராவணன் போன்ற அவர்களது பெரியார்களையும் வீரர்களையும் சூழ்ச்சியில் கொல்லச் செய்வதும், திராவிட நாட்டில் உள்ள சில இழி மக்களைத் தேர்தலுக்கு நிறுத்தி மற்ற மாகாணத்தாரிடம் திராவிடத்தைக் காட்டிக் கொடுத்துப் பெற்றுவந்த பணங்களைச் செலவுசெய்து வெற்றி தேடிக் கொடுத்து திராவிட மக்கள் ஸ்தாபனங்களை மைனா ரிட்டியாகக் காட்டித் தங்கள் சிறு ஸ்தாபனத்தை “மெஜாரிட்டி”யாக செய்துகொண்டு திராவிட பாஷை, கலை, நாகரிகம், சரித்திர உண்மைகள், சுதந்தர உணர்ச்சி, முதலியவை மறையச் செய்வதுமான காரியம் செய்வதானது திராவிடம் தனித்து இருந்திருக்குமானால் முடிந்திருக்குமா என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டு கிறோம்.

திராவிடம் தனித்திருக்குமானால் திருநெல்வேலி ஜில்லாவிற்கு தோழர்கள் ஒரு சொக்கலிங்கமும், ஒரு எக்ஞேஸ்வர சர்மாவும், ஒரு லட்சுமி அம்மாளும் (இவர் களது தகுதியும் யோக்கியதையும் பொது மக்கள் அறிந் ததே) ஆகியவர்கள் திராவிடர்களுக்குப் பிரதிநிதியாகவும், மேடை குடும்பமும், சீனா - வானா (சி,வ.)குடும்பமும், இலஞ்சி குடும்பமும், சாவடி குடும்பமும் இன்று மூலை யில் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கவும் நாலாந்தர ஆள் களுக்குப் பின்னால் கொடி பிடித்துக்கொண்டு திரியவும் நேரிட்டு இருக்குமா? அது போல மற்ற ஜில்லாக்களையும் பார்ப்பதற்கு ஆக கோவை ஜில்லாவைக் குறிப்பிடுகிறோம்.

கோவை ஜில்லாவில் அந்த ஜில்லா பெருமக்களின் சமுதாயத் தலைவர்களான இரண்டு பட்டக்காரர்களும் தமிழ்நாடு பிரதிநிதித்துவ சாதியில் இருந்து தள்ளப்பட்டு பொது வாழ்விற்கு லாயக்கில்லை என்று தண்டிக்கப் பட்டுவிட்டார்கள். கோவை ஜில்லா பிரமுகர்களான தோழர் இரத்தினசபாபதி முதலியார் சாதிப்பிரஷ்டம் செய்யப்பட்டு விட்டார். மற்றொரு பிரமுகரான இராம லிங்கம் செட்டியார் மாங்கல்யம் கழற்றப்பட்டுவிட்டார். இவர்கள் பொது வாழ்வில் சகுனத்தடையாக மதிக்கும்படி செய்யப்பட்டு விட்டார்கள். இராஜாக்கள், ஜமீன்தார்கள் புறமுதுகிடும்படி செய்யப்பட்டு விட்டார்கள்.

இவர்களில் யாராவது தோழர் ஆச்சாரியார், சத்தியமூர்த்தியார், குப்புசாமி, அண்ணாமலை உபயதுல்லா சாயபு, சுப்பையா, சுப்ரமணியர்கள் ஆகியவர்களுடைய தகுதியிலோ, ஒழுக்கத்திலோ, நாணயத்திலோ, தேசாபிமானத்திலோ குறைந்தவர்கள் என்று சொல்லமுடியுமா? மற்றென்ன காரணம் என்றால் திராவிடம் திராவிடருக்கல்லாமல் ஆரியர்களுக்கும், ஆரிய பனியாக்களுக்கும் ஆரிய புரோகிதர்களுக்கும் ஆக இருப்பதனால் அல்லாமல் வேறு என்ன என்று சொல்ல முடியும்? திராவிட கிறித்தவர்கள், திராவிட முஸ்லிகள் என்று சொல்லப்படுபவர்களுடைய யோக்கியதைதான் எப்படி இருக்கிறது?

தமிழ்நாட்டுக்கு முஸ்லிம் பிரதிநிதி தோழர் உபயதுல்லா சாயபு - மற்றொருவர் தோழர் யாகூப் உசேன். இவர் திராவிட நாட்டவர் அல்ல என்பது யாவரும் அறிந்ததே. கிறிஸ்தவர்களில் யாரோ ஒரு தோழர் வர்க்கியாம். தமிழ்நாட்டில், அல்லது திராவிட நாட்டில் முஸ்லிம்களுக் கும், கிறிஸ்தவர்களுக்கும் இவர்கள் பிரதிநிதியாய் இருக்க நேர்ந்ததற்குக் காரணம் திராவிடம் திராவிடருக்கு அல்லாமல், ஆரியருக்கும், பனியாக் களுக்கும், மார் வாடிகளுக்கும், புரோகிதர்களுக்கும், ஆதரவுக்காக இருந்தது என்பதல்லாமல் வேறு என்ன என்று யோசித்துப் பார்க்கும்படி வேண்டுகிறோம்.

திராவிடர்கள் எத்தனையோ மேன்மையும், நாகரிகமும், தன்மானமும், வீரமும் பொருந்திய மக்களாக இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதற்கும் ஆரியர் மிலேச்சர் களாக, காட்டு மிராண்டிகளாக இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதற்கும் அவரவர்கள் கலை, சமய நூல்கள் முதலியவைகளே போதுமான சாட்சியம் என்றாலும் உலக சரித்திர ஆராய்ச்சி நிபுணர்கள் கண்டுபிடித்தெழுதி இருக்கிற உண்மை ஆராய்ச்சி சரிதங்களில் இன்றும் நூற்றுக்கணக்காக, ஆயிரக்கணக்காகப் பார்க்கலாம் என்றாலும் மற்றும் ஆரியத் தன்மையை உணர வேண்டியவர்கள் இந்து சமய சைவ வைணவ சம்பந்த மான, அவற்றின் கடவுள் சம்பந்தமான புராணங்களைப் பார்த்தால் கண்ணாடிபோல் விளங்கும்.

அவை சிறிதும் சம்பந்தம் இல்லாத திராவிடர்கள் நிலை இன்று எப்படி இருக்கிறது? திராவிட நாட்டில் உள்ள தெருப்பெருக்கி, கக்கூஸ் கழுவி, மூட்டைதூக்கி, வண்டி இழுக்கி, பங்கா இழுக்கி, எச்சிலை எடுக்கி இது போன்ற மற்றும் பல தொழில் செய்பவர்கள் 100க்கு 100 பேரும் திராவிட ஆண் மகனும் திராவிடப் பெண்மணியுமேயாகும். ஆனால், இதே திராவிடத்தில் பிழைக்க வந்துள்ள ஆரியர்கள், குஜராத்திகள், மார்வாடிகள், பார்சிகள், பஞ்சாபியர்கள் முதலிய அந்நியர்கள் திராவிட நாட்டில் 100க்கு 100 பேர் எப்படி உயர்ந்த, உன்னத, மேன்மையான நிலையில் `பூதேவர்களாக’ கோடீஸ்வரர்களாக, மகாத்மாக்களாக, ஆச்சாரிய சுவாமிகளாக, உலகப் பிரசித்தியான பெரியோராக, அறிவாளியாக, விஞ்ஞானியாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டு வாழ்கிறார்கள் என்பது யாரும் அறிந்ததேயாகும்.

இதற்குக் காரணம் திராவிடம் திராவிடருக்கில்லாமல் மேற்கண்ட கூட்டத்தாருக்காக இருப்பதினாலா அல்லது வேறு காரணத்தாலா என்று கேட்கிறோம்.ஆகவே இவற்றிலிருந்து திராவிடம் தனித்து இருந்து தனது பண்டைய பெருமைகளில் உள்ள மேன்மை களையும், உலக முற்போக்கில் தகுதியானதும், முன் னேற்றமானதுமான பெருமைகளையும், ஸ்தானத் தையும் அடைய வேண்டியது அவசியமா? அல்லது ஜட்கா வண்டிக்காரன் மூலமாகத்தான் குதிரைகள் மோட்ச மடைய வேண்டுமென்பது போலவும், செக்கோட்டியின் மூலமாகத்தான் மாடுகள் மோட்சமடைய வேண்டு மென்பது போலவும், ஆரியர்கள், பனியாக்கள், மார்வாடிகள் முதலியவர்கள் மூலமாகத்தான் திராவி டர்கள் மோட்சமடைய முடியுமென்று கருதிக்கொண்டு “இந்தியா”வுடன் கலந்திருப்பதா? என்பதை யோசித்துப் பார்க்கும்படி வேண்டுகிறோம். மற்றும் திராவிடர் - அந்நியர் வாழ்க்கை முறை முதலியவைகளைப் பற்றிப் பின்னால் எழுதுவோம்.

விடுதலை: 22-11-1939 - தொடரும்   kketru.com  aug 2017

13 09 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? - 52

1938இல் நடைபெற்ற மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் விளைவாக தமிழக அரசியல் தளத்தில் மாபெரும் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. இனி இந்தியாவுடன் தொடர்ந்து இருக்கக்கூடாடது என்பதே அது. அதை வலியுறுத்தி “தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்று விடுதலை ஏட்டில் அய்ந்து தொடர் கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டது.

தமிழ்நாடு தமிழருக்கே!

“தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்று, இப்போது நடைபெற்று வரும் பிரசாரத்தைப் பற்றித் தமிழ்நாட்டில் எங்கும் பேசப்பட்டு வருகிறது. நம் எதிரிகளும், தங்கள் சுய நலத்திற்கு ஆகவே, நம் கூட்டத்தில் இருக்கும் சில வேஷதாரிகளும் இதைத் திரித்துக் கூறுவதும் இதைப் பற்றி விஷமப் பிரசாரம் செய்வதும், இதற்கு எதிரான ஒரு கிளர்ச்சியை உண்டாக்கச் சூழ்ச்சி செய்வதுமான காரியங்களைப்பற்றி நாம் கேள்விப்படுவதோடு சில விஷயங்களை நேரிலும் பார்க்கிறோம்.இது விஷயமாய்ப் பெரியார் தூத்துக்குடியில் பேசிய பேச்சை வைத்து, மெயில் பத்திரிகை எழுதிய ஒரு கண்டனத்திற்குப் பெரியார் சென்னை, மெமோரியல் ஆலில் சொன்ன சமாதானம் சமீபத்தில் நம் பத்திரிகை யில் வரக்கூடும். ஆனாலும், மெயில் பத்திரிகைக்கு பெரியார் எழுதி அனுப்பிய விளக்கம் 20ஆந் தேதி மெயிலில் பிரசுரிக்கப்பட்டிருப்பதுடன் அதன் தமிழ்க் கருத்து பின்னால் அநுபந்தமாய்ப் பிரசுரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.என்றாலும், இனி அப்பிரசாரம் தீவிரமாகச் செய்யப்பட வேண்டியிருக்கிறபடியால், அதைப் பற்றிய விளக் கத்தைத் தொடர்ந்து தலையங்கமாக எழுதுகிறோம்.

குறிச்சொல் தோற்றம்

“தமிழ்நாடு தமிழருக்கே” என்ற அபிப்பிராயம் சென்ற வருஷம் டிசம்பரில் சென்னையில் நடந்த தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்க (ஜஸ்டிஸ் கட்சி) மாநாட்டிலே வாசிக்கப்பட்ட பெரியார் தலைமைப் பிரசங்கத்திலேயே குறிப்புக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. மற்றும் அதற்கு முதல்நாள் வேலூரில் நடந்த தமிழர் மாநாட்டில் தலைமை வகித்த தோழர் சர்.ஏ.டி. பன்னீர்செல்வம் அவர்களும் தமது தலைமைப் பேருரையில் விளக்கி இருக்கிறார்கள்.மற்றும் அதுபற்றியே பெரிதும் ‘தமிழ்நாடு தமிழ ருக்கே’ என்னும் சொல் இன்று தமிழ்நாடெங்கும் தமிழ் மக்களது இலட்சியக் குறிச்சொல் லாக தமிழ் மக்களால் ஒலிக்கப் படுகிறது. அன்றியும் தமிழ்நாடு தமிழருக்கு என்பதில் யாருக் காவது அதிருப்தியோ, அபிப்பிராய பேதமோ இருப்பதாக இதுவரை யும் நமக்கு எவ்விதத் தகவலோ, மறுப்போ வந்ததும் கிடையாது.

விஷமிகள் கூச்சல்

பார்ப்பனப் பத்திரிகைகள் சிலவற்றிலும், அவர்கள் கூலிகளது வாய்கள் சிலவற்றிலும ஏதோ பொருத்தமற்ற கூப்பாடுகள் இரண்டொன்றைக் காணவும், கேட்கவும் நேர்ந்தது என்றாலும் அதுவும் எங்கும் மறுமுறை கிளம்பினதாகத் தெரியவில்லை.ஒரு பார்ப்பனப் பத்திரிகை மாத்திரம் `தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என்றால், `எலி வளை எலிகளுக்கே’ என்று எழுதிற்று. மற்றொரு பார்ப்பனக் கூலியின் வாய் தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்றால், கர்நாடகனுக்கு தமிழ்நாட்டில் என்ன வேலை என்று கூவிற்று. உள்ளே இருந்தே உலை வைக்கக் கருதி இருக்கும் ஒரு தோழர் ‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என்றால் ஆந்திரர் மலையாளி கதி என்ன ஆவது என்று விஷமப் பிரசாரம் செய்தார். இவை தவிர, வேறு விதமான எதிர்பார்ப்புகளோ, அதிருப்திகளோ வந்ததாக நமக்குத் தெரியவில்லை. எப்படி இருந்தாலும் சரி. அந்த இலட்சியமே இன்று தமிழ்மக்களின் குறிக் கோளாய் இருப்பதால் அதை விளக்கக் கடமைப்பட்டுள் ளோம்.

நாத்திகமல்ல

‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என்பதில் நாத்திகமோ, மதமொழிப்போ, வகுப்புத் துவேஷமோ தொக்கி இருக்கிறது என்று யாராவது சொல்ல வருவார்களே யானால், அவர்கள் ஒன்று விஷயம் அறியாதவர்கள் அல்லது வேண்டுமென்றே விஷமப்பிரசாரம் செய்யும் அயோக்கியர்களேயாவார்கள். ஏன் என்றால் தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்று சொல்லும் தோழர்கள் சர். பன்னீர் செல்வம், குமார ராஜா அவர்கள் முதலாகிய தலைவர்கள் நாத்திர்களோ மதமொழிக்கும் உணர்ச்சி உடையவர் களோ அல்ல. மேலே குறிப்பிட்ட ஜஸ்டிஸ் மாநாட்டில் வாசிக்கப்பட்ட பெரியாருடைய தமிழ் தலைமைப் பிரசங்கத்தில் 12ஆவது பக்கத்தில் 2ஆவது பாராவில் 15ஆவது வரியில் இருந்து,

“வங்காளிகளிடமிருந்து, குஜராத்திகளிடமிருந்து, காஷ்மீரிகளிடமிருந்து, சிந்தியர்களிடமிருந்து தமிழ் நாட்டினர், ஆந்திர நாட்டினர், மலையாள கன்னட நாட்டினர் பிரிந்துபோக வேண்டுமென்று எண்ணுவது தேசியத்திற்கு விரோதமாகுமா? அதேபோல் ஆரியர் களிடமிருந்து திராவிடர்கள் பிரிந்து போக நினைப்பது தேசியத்திற்கு விரோதமாகுமா? `வெள்ளையர் ஆட்சியின் கீழ் இல்லாவிட்டால் நம்மைக் காத்துக் கொள்ள முடியாது’ என்றால், சிலோன் பர்மா இவைகளைப் போலவோ ஆஸ்ட்டிரேலியா, கனடா இவைகளைப் போலவோ தமிழ்நாடோ - திராவிட நாடோ பிரிந்திருக்கலாமல்லவா” என்று இருக்கிறது.இந்தப் பிரசங்கம் படித்த பிறகே பெரியார் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டிருக்கிறார். அவரது தலைமையை ஒப்புக்கொண்டு ஆரவாரம் செய்து பதினாயிரக் கணக்கான மக்கள் அதைப் பின்பற்றுவதாய் உறுதி கூறி அமர்ந்தார்கள். ஆதலால் அக்கருத்து ஜஸ்டிஸ் கட்சி யினருக்கோ, தமிழர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர் களுக்கோ திடீரென்று புகுத்தப்பட்டதென்று சொல்ல முடியாததால் அதைப்பற்றி யாரும் எவ்வித விஷமப் பிரசாரமும் செய்வதற்கு இடமில்லை என்பதற்கு ஆகவே இதை எடுத்துக் காட்டுகிறோம். மற்றும் அதே பிரசங்கத்தில் இக்கருத்துக்கு அவசியமான காரணங்களும் மிகமிக விளக்கமாகக் கூறப்பட்டிருப்பதால் தமிழ்மக்கள் மற்றொரு முறையும் அப்பிரசங்க முழுமையும் படித்துப் பார்க்க விரும்புகிறோம்.

தமிழ்நாடு என்றால் திராவிடமே!

தமிழ்நாடு என்று இதுகாறும் பேசியும், எழுதியும் வருவதெல்லாம் தமிழ்நாடு என்பதற்கு திராவிடநாடு என்ற பொருளோடே யல்லாமல், தமிழ்நாடு பிரிவினை யையே கருத்தில் அல்ல என்பதை முதலில் தெரிவித்துக் கொள்ளுகிறோம். ஏனெனில் தமிழ்நாடு என்றால் திராவிட நாடு என்றும், திராவிடநாடு என்றால் தமிழ்நாடு என்றும் நாம் எடுத்துக் காட்டவேண்டிய அவசியம் சிறிதுமில் லாமல் எத்தனையோ ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன. அன்றியும் “திராவிடமே தமிழ் என்று மாறிற்று” என்றும், சரித்திராசிரியர்கள் முடிவு கண்டதாக குறிக்கப்பட்ட ஆதாரங்கள் ஏராளமாக இருக்கின்றன. பழங்காலத்து அகராதிகளும் அப்படியே சொல்லுகின்றன.

உதாரணமாக 1926-ல் டி.ஏ. சுவாமிநாதய்யரால் பிரசுரிக்கப்பட்ட ஜெம் (Gem) டிக்ஷனரியில் 340ஆம் பக்கம் 5ஆவது வரியில் (Draveda) “திராவிட” என்பதற்கு “தமிழ்நாடு” என்று தமிழில் அருத்தம் போட்டிருக்கிறது.சேம்பர்ஸ் 20ஆவது நூற்றாண்டு டிக்ஷனரியில் 282ஆவது பக்கம் 2ஆவது கலம் 5ஆவது வார்த்தை.திராவிடன் (Dravedan) என்ற பதத்திற்கு ஆரியர் கள் அல்லாதாராகிய தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் பேசும் தென் இந்திய மக்கள்” என்றும் “திராவிடம் என்பதற்கு தென்னிந்தியாவிலுள்ள ஒரு பழமையான மாகாணம்” என்றும் பொருள் சொல்லப் பட்டிருக்கிறது.

1904இல் லண்டனில் பெயர்போன ஒரு ஆசிரியரால் பிரசுரிக்கப்பட்ட டிக்ஷனரியாக, டிக்ஷனரி ஆப் இங்கிலீஷ் லாங்வேஜ் என்ற பெரிய டிக்ஷனரி - அதாவது இப்போது உலகிலுள்ள எல்லாப் பள்ளிக்கூடங்களிலும் வழங்கும்படியான பெரிய புஸ்தகத்தின் 257ஆவது பக்கம் முதல்கலம் 4ஆவது வார்த்தையாக இருக்கும் திராவிடன் என்கின்ற வார்த்தைக்கு அர்த்தம் எழுதும்போது “திராவிடம் - ஆரியரல்லாத மக்களைக் கொண்ட ஒரு பழமையான மாகாணம் என்றும், தமிழன் (தமிழகம்) - ஆரியருக்கு முன்பிருந்த மக்கள், ஆரிய பாஷை அல்லாததைப் பேசுபவர்கள்” என்றும் எழுதியிருப்பதோ டல்லாமல் இலங்கையும் திராவிடம் என்று எழுதி இருக்கிறது.

மற்றும் அநேக அகராதிகளும், ஆராய்ச்சி நூல்களும் தமிழ்நாடு என்றாலும், தமிழர்கள் என்றாலும் முறையே திராவிடம் திராவிடர்கள் என்றுதான் கருதப்பட்டு வந்திருக்கிறதே ஒழிய வேறில்லை. இதில் தமிழ்நாடு என்பதும் தமிழர் என்பதும் காங்கிரஸ்காரர்கள் பிரித்திருப்பதுபோல் ஒரு தனி இடத்தையும் ஒரு தனி பாஷையையும்தான் குறிக்கின்றது என்று யாராவது கருதுவார்களேயானால் அல்லது அந்தப்படிதான் கருத நேரிடும் என்று சொல்லப்படுமேயானாலும் தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்பதற்குப் பதிலாக திராவிட நாடு திராவிடர்களுக்கே என்று இலட்சியக் குறிக்கோள் வைத்துக் கொள்வதில் ஆnக்ஷபணை இல்லை என்பதையும் தெரிவித்துக் கொள்வதோடு இனி அப்படியே வைத்துக் கொள்ளலாம் என்றும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

விலகட்டும்; இன்றேல் வாதம் புரியட்டும்

ஆந்திர நாட்டில் சில ஜமீன்தாரர்கள் தங்களைத் திராவிடர் என்று ஒப்புக்கொள்ளச் சம்மதிக்கவில்லை என்றும் தன்னைப் பொறுத்தவரை திராவிடனே என்றும் ஒரு ஆந்திரப் பெரியார் தெரிவித்திருக்கிறார். இதில் நமக்கு அதிசயம் தோன்றவில்லை. ஏனெனில், இங்கு தமிழர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்களில் சிலரே சதா சர்வ காலம் தமிழன், ஆரியன் என்ற விவகாரம் பேசி தமிழ் மக்களுக்குள் விளம்பரம் பெற்றுக் கொண்டவர்களே ஆரிய புராணங்களை ஆரியக் கடவுள்களின் புராணக் கதைகளை அதிலும் இழிவும், அவமானமும் ஆன ஆபாசக் கதையைப் பற்றி ஏதாவது கூறினால், கடவுளுக்குப் பெண்டுபிள்ளை, தாசி வேசி ஏதய்யா என்று கேட்டால் கோபித்துக்கொண்டு, ஆரியக் கதை களுக்கும் கூத்துகளுக்கும் தத்துவார்த்தம் பேசவரும் போது, இவற்றை அறியாத ஒரு மனிதன் தன்னைத் திராவிடன் அல்லன் என்று சொல்வதில் அதிசயமிருக்கக் காரணம் இல்லை.

ஆகவே, அப்படிப்பட்ட விவகாரக்காரர்கள் ஒன்று விலகிக் கொள்ளட்டும்; அல்லது ஆண்மையுடன் வெளியில் வந்து வாதப்பிரதிவாதம் செய்யட்டும். இரண்டும் கெட்ட விதமாய் தங்கள் பிழைப்பும் வாழ்வும் இதில் சிக்கிக் கொண்டு விட்டதே என்பதற்கு ஆக விஷமப் பிரசாரம் வேண்டாம் என்றுதான் பணிவோடு வேண்டிக் கொள்ளு கிறோம்.நிற்க. இந்தத் தேவைக்கு இப்போது என்ன அவசியம் என்று சிலர் கேட்கலாம். அதை விளக்க வேண்டியது மிகவும் அவசரமான காரியம் என்பதை நாம் எடுத்துக் காட்டக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.

அடிமை வாழ்வு அகல!

இந்தத் தேவையை நாம் வெறும் அரசியல் ஆதிக்கத்தை குறிவைத்தே குறிப்பிடவில்லை. திராவிட மக்களின் அரசியல், சமுதாய இயல், பொருளாதார இயல், விஞ்ஞான இயல், தற்காப்பு இயல், பொது முன்னேற்ற இயல் ஆகியவைகளைக் கருதியே குறிப்பிடு கிறோம். ஏனெனில் உலகத்திலேயே தொன்றுதொட்டு சிறப்பாக இருந்துவந்த திராவிடநாடு இன்று அடியோடு மறைந்து போய், அது ஆரியத்திற்கு ஆக்கமளித்தும் ஒரு அடிமை நாடாக ஆரியர் ஆதிக்கத்தில் இருந்து கொண்டு, திராவிட மக்கள் என்றால் உலகினோர் காட்டுமிராண்டி கள் என்று மதிக்கும்படியாகவும் இருந்து திராவிடர்கள் அரசியல், பொருளாதாரம் சமுதாயம், சமயம் முதலிய துறைகளில் அடிமைகளாய்-அதாவது ஆரியர்கள் நன்மைக்கும், மேன்மைக்கும் மாத்திரமே வாழுகிறவர் களாய் இருப்பதாலேயே அதை மாற்றவேண்டும் என்பதற்காகவே இப்போது இது மிகவும் அவசரமான காரியம் என்று சொல்லுகிறோம்.

இன்றைய நிலை

இன்று திராவிடத்தில் உள்ள திராவிடர் சற்றேறக் குறைய 5 கோடி மக்களாவார்கள். ஆனால் அவர்களது நிலை என்ன? தமிழன், தெலுங்கன், கன்னடியன், மலையாளி, தொளுவன், இலங்கையன், கிறித்துவன், துருக்கன், ஆதிதிராவிட, ஆதி ஆந்திர, ஆதிகர்னாடக அதிக்கிரதஜாதி என்பவனாகிய பல ஜாதி வகுப்பு சமயங்களாகப் பிரிந்து ஆரியனுக்குப் பயந்து, பாது காப்பும் கேட்கப்பட வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறோம். அரசியல், சமய இயல், சமுதாய இயல் முதலியவற்றில் திராவிடர்கள் ஆரியர்களையே எஜமானர்களாக, தலைவர்களாக, குருக்களாக, மேல் வகுப்பாராகக் கொண்டிருக்கிறோம்.எவ்வளவுதான் ஆராய்ச்சி அறிவு-மான உணர்ச்சி இருக்கிறது என்று சொல்லிக்கொண்டாலும், ஆரியன் கடவுளையே, ஆரியன் சமயத்தையே, ஆரியன் ஆதிக்க புராணங்களையே பிரதானமாய்க் கொண்டு அவற்றின் பயனாய் அவன் அனுபவித்து மீந்த எச்சிலையைக் கொண்டு பயனடைய ஆசைப்படுறோம்.

ஆரிய சமயத்தால் இலாபம் யாருக்கு?

ஆரியர் சமயம், ஆரியர் கடவுள் என்று ஏன் சொல்ல வேண்டுமென்று சிலர் கருதலாம். ஆனால், அக்கடவுள் களால் யார் பிழைக்கிறார்கள்? யார் மேன்மையடை கிறார்கள்? யார் மேன்மையை விளக்க அக்கடவுள்கள் உருவம் பெற்று இருக்கின்றன? அக்கடவுள்கள் சம்பந்த மான கதைகளில் யாருடைய ஆதிக்கமும், பெருமையும் பிரசாரம் செய்து நிலை நிறுத்தப்படுகிறது? என்பனவாகிய வைகளை கவனித்தால், நாம் ஏன் அவற்றைப் பிரித்துக் காட்டுகிறோம் என்பதோடு, அவைகளை பகிஷ்கரிக்கச் சொல்லுவதன் உட்கருத்தும் விளங்காமல் போகாது.

ஒருவன் “நான் மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் பண்டிதனாகி மனுதர்ம சாஸ்திரத்திற்கு விரிவுரை வியாக்கியானம் எழுதி பதினாயிரம் புத்தகம் அச்சுப் போட்டுவிட்டேன்; இப்பொழுது மனுதர்ம சாஸ்திரத்தையும் அதில் கற்பிக்கப் பட்டிருக்கும் கடவுள்களையும் குற்றம் சொல்லுகிறார்களே என் கதி என்னாவது? நான் இதை எதிர்த்து ஒருகை பார்க்காமல் இருக்கமாட்டேன்” என்று ஒரு கூட்டத்தைச் சேர்த்துக்கொண்டு நம்மோடு வாதாடினால், நாம் இந்த சாஸ்திரப் பிரசார வயிறு வளர்ப்புக் கூட்டத்திற்குப் பயந்து கொள்வதா என்று சிந்தித்துப் பார்ப்போமானால் அப்படிப்பட்டவர்களின் எதிர்ப்பை நாம் எவ்வளவு மதிக்க வேண்டும் என்பது நன்றாய் விளங்கிவிடும்.

ஆரியரே தலைவராயினர்

மனுதர்ம சாஸ்திரத்திற்கும், இராமாயணம் முதலிய ஆரிய புராண இதிகாசங்களுக்கும் இன்று எவ்விதத்தில் பேதம் கற்பிக்க முடியும்?

இதைப்பற்றிய விவகாரத்தை மற்றொரு சமயம் வைத்துக் கொள்வோம். ஆனால் நாம் இந்தியா பூராவும் ஒரு நாடு என்றும், நம்மை இந்தியன் என்றும் அதனால் இந்து சமயத்தவன் என்றும் சொல்லிக்கொண்டு பெரும் பரப்பில் இதுவரை இருந்து அரசியல் கிளர்ச்சியும், சமயக் கிளர்ச்சியும் செய்து வந்ததில் என்ன பலனடைந் திருக்கிறோம்?இன்று நம்முடைய எல்லா இந்திய அரசியல் தலை வர்கள் காந்தியாரும் - ஜவஹர்லால் பண்டிதரும் - நம் மாகாணத்திற்கு தோழர்கள் ராஜகோபாலாச் சாரியாரும் சத்தியமூர்த்தி சாஸ்திரியாருமாய் இருக்கிறார்கள் - ஆச்சாரியார் சாஸ்திரியார்கள் அரசியல் தலைமை வகித்து இந்த 30 மாத காலத்தில் நமக்குச் செய்த காரியங்கள் என்ன என்பதை அனுபவத்தில் பார்த்ததோடு அனுபவித் தும் வந்திருக்கிறோம்.

ஆச்சாரியார் நமக்கு இம்மாதிரி சுய நிர்ணய முயற்சி என்றென்றும் வரமுடியாமல் இருக்கும்படி செய்ய, நமது கலைகளையும் பாஷைகளையும் அடியோடு ஒழிப்பதற்கு ஆரிய பாஷையை திராவிட மக்களுக்குள் குழந்தைப் பருவத்தில் கட்டாயமாகப் புகுத்தினார். எதிர்த்தவர்களை ஆண், பெண் அடங்கலும் தமிழர்களின் ஸ்தாபனங் களின் தலைவர்கள் உள்பட அடக்குமுறைச் சட்டத்தினால் பல வருஷணக்கணக்காய்த் தண்டித்து பல ஆயிரக் கணக்கான ரூபாய்கள் அபராதம் போட்டு சொத்துக்களைப் பறிமுதல் செய்தார்.

திருப்பதியில் ஆரியப்பள்ளி

ஆரியப் புராணக் கதைகளை ஆதாரமாய்க் கொண்ட கல்விகளைக் கற்பிக்க, திருப்பதியில் பன்னிரண்டு லட்ச ரூபாய் செலவில் கல்லூரி வைத்து ஆரியர்களையே உபாத்தியாயர்களாய்ப் போட்டு, திராவிடம்-ஆரியன் என்கின்ற உணர்ச்சியே அற்று ஆரியமயமாக வேலை செய்துவிட்டார்.

பள்ளிகூடப் புத்தகங்களில் ஆரியர் - திராவிடர் என்கின்ற வார்த்தைகளே வரக்கூடாதென்று தடுத்துப் புதிய முறையில் புத்தகங்கள் எழுதச் செய்தார். அது போலவே இப்போது புதிய இந்துதேச சரித்திரங்கள் எழுதப்பட்டு, அதில் ஆரியன் எப்போது இந்தியாவிற்கு வந்தான் என்கின்ற விஷயங்களையே மறைத்து, அலக்சாந்தர் வந்த காலத்திலிருந்தே சரித்திரங்கள், பாடங்கள் துவக்கி எழுதப்படுகின்றன.

தோழர் சத்தியமூர்த்தி அய்யர் அவர்கள் சமற் கிருதத்தைக் கட்டாயப் பாடமாக்கத் திட்டங்கள் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.

படிப்பை வருணாச்சிரம முறையாக்கி, 4ஆம் வகுப்பாருக்கு கைத்தொழிலில் மாத்திரம் ஜீவனமும், அறிவும் இருக்க வேண்டுமே ஒழிய மற்றவை தேவையில்லை என்று வார்தாத் திட்டம் வகுக்கப்பட்டு நடைமுறையில் வந்துகொண்டிருக்கிறது.

அரசியல் பதவியில், உத்தியோகத்தில் ஆரியரல்லாத அதாவது திராவிட மக்கள் அமர்ந்திருந்ததை ஒழிக்கச் சூழ்ச்சி செய்து இன்னும் ஐந்து வருஷகாலத்தில் சகல இலாக்காக்களிலும் ஆரியர்களே மாகாண, ஜில்லா தலைமை உத்தியோகத்தில் இருக்கும்படியாகச் செய்யப் பட்டாய் விட்டது.இந்திய அரசியல் தலைவர் காந்தியாரே, இராமராஜ்யத்திற்காகவும் வர்ணாச்சிரமப் புனருத்தாரணத்திற்காகவும் பாடுபடுகின்றார். அதுதான் காங்கிரஸ் கேட்கும் சுயராஜ்யத்தின் தத்துவமென்று பச்சையாய்ச் சொல்லி விட்டார்.எந்தக் காரணத்தைக்கொண்டும் சுயபுத்தியோ சுயமரியாதையோ உள்ள திராவிட மகன் எந்தத் துறை யிலும் தலைவராக இருக்க யோக்கியதை இல்லாமல் செய்யப்பட்டாய்விட்டது. ஆரியர்களைக் கண்டால் திராவிட மக்கள் நடுங்கிச் சரணடையும்படியான கொடுங் கோன்மை முறையே நல்லாட்சி என்பதாகக் கூறப்பட்டு வருகிறது.

ஆச்சாரி கேட்டவரம்

காங்கிரசின் சார்பாகப் பல தலைவர்களை வைசிராய் கூப்பிட்டார். ஒரு திராவிடனையாவது கூப்பிட்டுப் பேசினாரா? கூப்பிடத் தகுந்த தகுதி உண்டாக்கப்பட்டதா என்று பார்த்தால் அரசியலில் யார் ஆதிக்கம் செலுத்து கிறார்கள் என்பது விளங்கும். ஆனால், வைஸ்சிராய்க்கு காங்கிரஸ் உதவி செய்வதாக வாக்குறுதி கொடுத்து மறுபடியும் பதவி ஏற்று, சண்டைக்கு காங்கிரஸ் உதவி செய்வதானால் பணம் கொடுப்பவர்கள் யார்? ஏராளமாகச் சண்டைக்குப் பதிவு செய்து கொண்டுபோய் உயிர் கொடுப்பவர்கள் யார் என்று பார்த்தால், அத்தனை பேரும் திராவிட மக்களாகவே இருப்பார்கள் என்பது விளங்கும். தோழர் ஆச்சாரியார் சண்டைக்கு உதவி செய்ய வைசிராயை ஒரு நிபந்தனை கேட்டார். அதாவது, வாலியைக் கொன்று சுக்ரீவனுக்குப் பட்டம் கட்டினால் பிறகு சுக்ரீவன் உதவி செய்வான் என்று கூறினார். இதில் வாலி என்று தோழர் ஆச்சாரியார் குறிப்பிட்டிருப்பது திராவிடர்களை-அதாவது ஜஸ்டிஸ் கட்சியாரையும்- அதோடுகூட அநாரியர்களான `மிலேச்சர்’ என்று அவர்களால் சொல்லப்படும் முஸ்லிம்களையும் கொன்று, சுக்ரீவர்களான அதாவது சகோதரத் துரோகிகளான- எப்படியெனில் தங்களது நாட்டிலேயே தங்களுக்கு முன்பே ஆட்சியில் இருந்துவந்தவர்களான சகோதரர்களைக் கொல்வதற்காக எதிரிகளுடன் சேர நிபந்தனை கேட்கும் துரோகியான காங்கிரசுக்குப் பட்டம் கட்ட வேண்டும் என்று நிபந்தனை கேட்கிறார். இதிலிருந்தே ஆரியருடன் கூடவோ, அல்லது ஆரியருக்குப் பூரணமாய் அடிமைப்பட்ட மாகாணத்தார்களுடன் கூடவோ திராவிடரும் சேர்ந்திருந்தால் முன்னுக்குவர முடியுமா? மானத்துடன் வாழமுடியுமா என்று சிந்தித்துப் பார்க்க வாசகர்களை வேண்டுகிறோம்.

(விடுதலை: 21-11-1939) தொடரும் keetru.com  jul 2017

09 09 2018

திராவிடர் இயக்கங்கள்; தமிழ்த் தேசியத்திற்குத் தடைக்கல்லா? படிக்கல்லா? -51

மாபெரும் இந்தி எதிர்ப்புப் போரில் வீர மரண மடைந்த மற்றொருவர் தாலமுத்து ஆவார். கும்ப கோணத்தைச் சேர்ந்த அவர் சிறைச் சாலையிலேயே 12.3.1939இல் வீர மரணம் அடைந்தார். அவருடைய இறுதி ஊர்வலத்தை விடுதலை ஏடு படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளது.

இந்தி எதிர்ப்பில் ஈடுபட்டு, சிறையில் இருந்த குடந்தை தோழர் தாலமுத்து நாடாரின், பிரேத ஊர்வலம் 13-3-1939 மாலை 5 மணிக்கு ஜெனரல் ஆஸ்பத் திரியிலிருந்து புறப்பட்டது. அலங்கரித்த பாடையில் தோழர் நாடார் கிடத்தப்பட்டிருந்தார். ஏராளமான மலர் மாலைகள் போடப்பட்டன. தொடக்கத்தில் சர்வாதிகாரி எஸ். சம்பந்தமும் மற்றும் மூவரும் பாடையைத் தூக்கி வந்தனர். தோழர் நாடாரின் வயதான பெற்றோர் களும், இளம் மனைவியும் சவத்தின்மீது விழுந்து புரண்டு அரற்றிய காட்சி கல்மனதையும் கரைத்து விட்டது. வந்திருந்த பல்லாயிரக்கணக்கான தாய்மார் களும், தோழர்களும் கண்ணீர்விட்டனர். 10000 பேர்கட்கு மேற்பட்ட மக்கள் கொண்ட மாபெரும் கறுப்புக் கொடிகளுடன் கூடிய பிரேத ஊர்வலம் தங்கசாலை வழியாக மெதுவாகப் புறப்பட்டு வந்தது. கறுப்புச் சட்டையணிந்த சிலர் முன்னே பாண்டு வாத்தியம் முழங்கிச் சென்றனர்.ஊர்வலத்தின் இரண்டு பக்கங்களிலும் பல நூற்றுக் கணக்கான போலீஸ்களும், சார்ஜண்டுகளும், இன்ஸ் பெக்டர்களும், பந்தோபஸ்து செய்து வந்தனர். டிப்டி கமிஷனரும் வந்திருந்தார்.

ஊர்வலம்

ஊர்வலம் தங்கசாலை இந்து தியாலாஜிக்கல் பள்ளியின் முன் வந்ததும் மக்கள் அனைவரும் பள்ளியின் முன் நின்று, ‘இந்தி ஒழிக’, ‘காங்கிரஸ் ஆட்சி ஒழிக’, ‘தமிழ் வாழ்க’ என அரை மணிநேரம் கூச்சல் போட்டனர். தலைவர்கள் எவ்வளவு சொல்லி யும் மக்கள் கேட்கவில்லை. போலீசார் வேண்டுதலும் பயன்படவில்லை. இறுதியில் தலைவர் மிகவும் கேட்டுக்கொண்டு ஊர்வலத்தை அழைத்து வந்தனர்.வழிநெடுகத் தோழர் நாடாரின் சவத்தின்மீது ஏராளமான மாலைகள் போடப்பட்டன. ஊர்வலம் தங்கசாலை சுமைதாங்கி வந்ததும், இருட்டிவிட்ட மையால் பின்னர் ஏராளமான காந்த விளக்குகளுடன் ஊர்வலம் சென்றது. வழிநெடுக ஒவ்வொரு வீட்டின் மெத்தையிலிருந்தும் ஆண்களும் பெண்களும் வருந்திக் கண்ணீர் சொரிந்தனர்.இரவு 7.30 மணிக்குப் பிரேத ஊர்வலம் மூலக்கொத்தளம் சுடு காட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தது. இந்திக்கு முதற்பலியான தோழர் இல. நடராஜன் சமாதியின் அருகி லேயே தோழர் நாடாருக்கும் குழிவெட்டப்பட்டிருந்தது. தோழர் தாலமுத்து நாடாரைப் புதைப் பதற்கு முன்பு அவர் உடலின் எதிரிலேயே ஒரு இரங்கற் கூட்டம் நடைபெற்றது. பெரியார் பெல்லாரி சிறையில் இருந்ததால் இந்த ஊர்வலத்தில் கலந்து கொள்ள இயல வில்லை.

இரங்கற் கூட்டம்

கூட்டத்திற்குத் தோழர் சி. பாசுதேவ், பி.ஏ., பி.எல்., எம்.சி. அவர்களைத் தலைமை வகிக்குமாறு தோழர் என்.வி. நடராஜன் கேட்டுக் கொண்டார். அக்காலை அவர் பேசியதாவது :

“இன்று இராயபுரத்தில் நடத்த வேண்டிய கூட்டத்தை இந்த ஈமக்காட்டில் நடத்துகிறோம். ஆச்சாரியார் ஆட்சி யில் தமிழர்கள் உயிருடன் வாழ்வது சந்தேகமாக இருக்கின்றது. அன்று ஒரு நடராஜனைச் சவக்குழியில் கிடத்தினோம். இன்று தோழர் தால முத்துவிற்குக் குழிவெட்டியுள்ளோம். இன்று தமிழர்கட்காக வெட்டப் படும் இதே குழிகள், வருங்காலத் தமிழர் ஆட்சியில் பார்ப்பனியத்திற்கும் வெட்டப்படும் என எச்சரிக்கின் றோம். இக்குழி காங்கிரசிற்கு வெட்டப்படும் குழியாகும். இன்றைய ஆட்சியின் கொடுமையால் தமிழர்கள் மாள வேண்டுமானால், வருங்கால ஆட்சியில் இதேபோலப் பார்ப்பனர்களும் மாளவேண்டியதே நியாயம். நமக்கு மனக்கொதிப்பு இருக்கின்றது. அதற்காக நாம் பலாத் காரத்திலிறங்க வேண்டாம். தமிழுக்காக ஒருவரல்ல, இருவர் உயிரை விட்டனர். இன்னும் இதற்காக ஆயிரக் கணக்கான தமிழர்கள் தங்கள் உயிர்களைவிடத் தயாராயிருக்கின்றனர்.”தோழர் பாசுதேவ் தலைமை வகித்து ஆங்கிலத்தில் பேசியதைத் தோழர் த.பா. நித்தியானந்தம் மொழி பெயர்த்துக் கூறினார். அது வருமாறு :

“அகிம்சா ஆட்சியின்கீழ் இங்கு துக்கமான நிலையில் கூடியுள்ளோம். தோழர் தாலமுத்து நாடார் தமிழ் நாட்டிற்கு 2ஆவது பலியாக்கப்பட்டார். முன்பு இறந்த நடராஜனும், இவரும் மிகவும் வருந்தத்தக்க நிலை யிலேயே இறந்தனர். இவர் இறந்த சர்ட்டிபிகேட்டை டாக்டர்களிடமிருந்து பெறவே, கடைசி நிலையில் ஆஸ்பத்திரிக்கு அனுப்பப் பட்டிருக்கிறார் போலும். இவர் இறந்த செய்தி வெகுநேரம் கழித்தே குடந்தை யிலுள்ள பெற்றோர்கட்குத் தெரிவிக்கப் பட்டிருக்கிறது. இன்று வெகுநேரம் நம்மில் யாருக்கும் இச்செய்தி தெரியவில்லை. தோழர் நாடார் சிறையில் மிகவும் கொடுமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். அவர் இரண்டு கைகளிலும் சந்தேகத் திற்கிடமாக 2 கட்டுகள் கட்டப்பட்டிருக் கின்றன. இச்சந்தேகத்தை நீக்க சர்க்கார் என்ன செய்யப் போகிறார்கள்? மாலை யில் நடந்த பெரிய ஊர்வலம் நமது கட்சியின் வளர்ச்சியையே எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

இந்த நிலையில் திரிபுரச் செய்திகள் உங்கட்குத் தெரியும். தோழர் காந்தி அகிம்சையைப் பூஜித்துக் கொண்டே தோழர் சுபாஷைக் கொலை செய்கிறார்! ‘ஈரத்துணியைப் போட்டுக் கழுத்தையறுப்பதெ’ன்பது இதுதான் போலும். நாளை காலை சுபாஷ் காலமானார் என்னும் செய்தி வந்தால் அதைக்கேட்டு படேல் கும்பல் வெற்றிக் கொண்டாட்டம் நடத்தும். அக்கும்பல்களில் ஒருவரான தோழர் ஆச்சாரியார் ஆட்சியில் இத்தகைய மரணத்தைத் தவிர வேறு எதை எதிர்பார்க்கலாம்?

மூவர்ணக் கொடியின் தத்துவம் எங்கே?

காங்கிரஸ் ஆட்சியில் இத்தகைய மரணங்கள் நிகழும் கொடுமையினால், மூவர்ணக் கொடி அகிம்சையை அடிப்படையாகக் கொண்டதல்ல என்று விளங்கிவிட்டது. அக்கொடியை இங்குள்ள பதினாயிரக்கணக்கான மக்களும் வெறுக்கின்றனர். இங்குள்ள போலீஸ் அதி காரிகள் கொடியின்மீது நமக்குள்ள வெறுப்பை உணர்ந்து கொள்வார்கள். உணர்ந்தால் நாளை செவ்வாயன்று கார்ப்பொரேஷனில் அக்கொடியைப் பறக்கவிடக் கூடாதென 144 போடட்டும்.நாம் ஒற்றுமையாக ஊக்க உணர்ச்சியுடன் வேலை செய்ய வேண்டும். பெரியார் நம்மிடையே இருப்பார். இறந்த இருவருக்கும், ஞாபகச் சின்னம் வைக்கப்படும். நாடாரின் பெற்றோருக்கும், மனைவிக்கும் நமது அனுதாபம். குடந்தை யிலுள்ள அவர்களின் உறவினர்களைவிட தோழர் தாலமுத்து நாடாரின் மீது மிகவும் அன்பு கொண்ட 10000-க்கணக்கானவர் முன்பு இன்று தோழர் நாடார் வைக்கப்படுகின்றார்.”தோழர் கே.சி.சுப்பிரமணியம் செட்டியார் (பாரிஸ்டர்) பேசுகையில், பெற்றோர்கட்கு அனுதாபம் தெரிவித்து தஞ்சை ஜில்லாவாசியான தோழர் நாடார் தனது உயிரைக் கொடுத்ததை நினைக்க உண்மையிலேயே தஞ்சை ஜில்லா வாசியானதான் பெரிதும் பெருமிதம் அடைவதாகக் கூறினார்.தோழர் சாமி அருணகிரிநாதர் பேசு கையில், பார்ப்பனிய ஆட்சி ஒழியும் வரை தமிழர்கள் முன்னேற முடியாதெனத் தெரிவித்தார்.

மனம் கலங்குகிறது

தோழர் சி.என். அண்ணாதுரை பேசியதாவது: “முன்பு தோழர் நடராஜன் அடக்கமான காலத்து, மீண்டும் இத் தகைய சம்பவம் தமிழர்கட்கு ஏற்படா தென நினைத்தேன். ஆனால், நாடார் திலகம் தோழர் தாலமுத்து இறந்ததைக் காண மனம் கலங்குகிறது. வழியில் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் வருத்தம் தெரிவித்தனர். வடக்கே நருமதை ஆற்றங்கரையில் (திரிபுரியில்) தோழர் ஆச்சாரியார் ஆனந்த வெறியிலிருக்கும்போது இங்கு நாம் துக்கசா கரத்தில் இருக்கின்றோம். நமது உயிர் நம்மிடமில்லை. தமிழர் ஆட்சி இல்லாவிட்டால் என்ன தீமை வந்து விடும் என்கிற காங்கிரஸ் தமிழர்கள், இதைக் கவனிக்க வும். என்னைப் பொறுத்தவரை தோழர்கள் நடராஜன், தாலமுத்து மரணத்தை எனது அண்ணன், தம்பி இறந்தனர் எனவே கருதுகிறேன். முன்பு நான் சாக் கோட்டை மாநாட்டில் பேசும்போது நாடார் சகோதரர் களை தமிழர் அறப்போருக்கு வருமாறு வருந்தியழைத் தேன். அக்காலத்திலும் நீங்கள் அனுப்ப வேண்டும். ஆனால் அவர்களைத் திருப்பிக் கொடுப்பதாக உறுதி கூற முடியாதெனத் தெரிவித்தேன். அதேபோல அங்கிருந்து தோழர்கள் வந்தனர். தாலமுத்து இறந்தார். முன்பு இறந்த நடராஜன் மணமாகாதவர். ஆனால் தாலமுத்து மணமானவர்.

குடும்பத்தை ஒழுங்காக நடத்த இருந்த சமயத்தில் தாலமுத்து இறந்துவிட்டார். இன்று தாய், தந்தை, மனைவிக்குப் பிரேதமாகக் காட்சியளிக்கிறார். இச்சமயத்து ஆச்சாரியார் மார்தட்டி, கண்ணாடியைத் துடைத்துப் பேசுவார். ஏன்? தமிழன் ஆச்சாரியார் காலின் கீழிருக்கின்றான். அவர் நினைத்தால் பல தாலமுத்துக்கள் மயானம் வரமுடியும். ஏன்? ஆச்சாரியார் நினைத்தால் நீங்களும் நானும் இங்கு (மயானம்) வரவேண்டியதுதான். மிகவும் வெட்ககரமான நிலையில் தமிழர்கள் இருக்கிறோம். எதைச் செய்து, எதைச் சொல்லித் தமிழன் முன்னேறுவது - விடுதலை பெறுவது என்று தெரியவில்லை. 2 மணிகளை இழந்தோம். தமிழராட்சி ஏற்படும்போது இவ்விரு வீரர்களை அடிப்படையாகக் கொண்டே கட்டப்படும்.

இவர் மாண்டார். நாம் கண்ணீர் விட்டோம். இதைவிட்டு வெளியில் சென்றவுடன் நம் வேலையைப் பார்க்கச் சென்றுவிடக் கூடாது. வேண்டிய செய்ய வேண்டும். நாளை - ஆச்சாரியார், யாரோ நாடார், யார் பேச்சைக் கேட்டுக் கொண்டோ வந்தார்; மறியல் செய்தார்; இறந்தார் என்றுதான் சொல்லப் போகின்றார். காங்கிரசின் 3 ஆண்டு சத்யாக்கிரக காலத்து எந்தத் தொண்டனாவது இறந்தானா? எந்த ராட்சத சர்க்காராவது இக்கொடுமையைச் செய்ததா? அன்று சத்தியமூர்த்திக்கு சிறையில் உடல்நலமில்லை யெனக் கரடியாகக் கத்தினர். பாஷியம் அய்யங்காரைப் பற்றிப் பார்லிமெண்ட் வரை கேள்வி கேட்டனர். தோழர் தாலமுத்து இறந்தது நீண்ட நேரம் வரை யாருக்கும் தெரியாது.

எங்கள் நோக்கம்

இந்நிலையில், திரிபுரியில், எனது மாகாணத்தில் 62000 பேர் இந்தி படிக்கின்றனர் என்று பெருமை பேசுகிறார். ஆனால் 900 பேர் சிறை செய்யப்பட்டனர் என்றாவது ஆயிரக்கணக்கானவர் கூட்டத்தில் எனது ஆட்சியை வெறுக்கின்றனர் என்றாவது கூறினாரா? இனி இந்தி படிக்கும் மாணவர்-இருவர் உடலைத் தாண்டிக் கொண்டுதான் படிக்கச் செல்ல வேண்டும். தமிழன் உயிர் தமிழன் கையிலிருக்க வேண்டு மென்பதே எங்கள் நோக்கம். நம்மில் மாறுபட்ட தமிழரைத் திருப்ப வேண்டும்.

வருங்காலத்தில் பெரியாரை மத்தியில் வைத்து இறந்த 2 மணிகளையும் பக்கத்தில் வைத்து உருவம் எழுப்ப வேண்டும், ஏன்? பெரியார் வளரும் காலத்து, இந்த இரண்டு சமூகங்களும் அதாவது நாடார், ஆதித்திராவிடர் சமூகங்கள் தான் உதவி செய்து வந்திருக்கிறது.அடுத்த வாரம் குடந்தை செல்லப்போகின்றேன். எனது நாடார் சகோதரர்கட்கு என்ன பதில் கூறுவதென்று தெரியவில்லை. தமிழர்கள் ஒற்றுமையாகச் சேர்ந்து தமிழராட்சியை ஏற்படுத்த முயற்சி செய்யுங்கள். இறந்த நாடார் குடும்பத்திற்கு எனது ஆழ்ந்த அனுதாபம்.”முஸ்லிம்கள் சார்பில் தோழர் அப்துல் அக்கீம் சாகிப் அனுதாபம் தெரிவித்தார்.தோழர் வி.பி.எஸ். மணியர் அனைவரும் ஒற்று மையுடன் பாடுபட வேண்டினார்.

சர்வாதிகாரி எஸ். சம்பந்தம் பேசுகையில், இருவர் பலியானதைக் கண்டும் தமிழர்கட்கு சிறையைத் தவிர வெளியில் வேலையில்லை எனத் தெரிவித்தார்.தோழர் எஸ். நடேச முதலியார் பேசுகையில், தென்னாப்பிரிக்கா சத்யாக்கிரகம் நாகப்பன், வள்ளியம்மை மரணத்தால் வெற்றியடைந்தது. நமதியக்கம் 2 மணிகளின் இறப்பால் வெற்றிய டையப் போகின்றதென்றார்.தோழர் எம். தாமோதரம் நாயுடு இறுதியில் அனுதாபம் கூறினார்.பின்னர் ஈமக்கடன்கள் முடிவுற்று இரவு 10 மணிக்கு முடிவுற்றது. (“விடுதலை”15-3-1939)

- தொடரும் keetru.com june 2017

Page 1 of 6